Aangepaste 35ste ZomerJazz-FietsTour in Reitdiepdal: Swingen in de kerkbanken (maar zonder coronasneltest kwam je er niet in)

Zaterdag kon de 35ste ZomerJazzFietsTour in beperkte vorm vanwege de coronamaatregelen toch doorgaan. Normaliter kiezen bezoekers hun eigen weg binnen een dertigtal concerten in kerken en boerenschuren, verspreid over het Reitdiepdal. Nu waren ‘bubbels’ gecreëerd, waarin groepen van zo’n vijftig personen een vaste route volgden langs vier optredens.

Fietsers genieten van de muziek tijdens de ZomerJazzFietsTour.

Fietsers genieten van de muziek tijdens de ZomerJazzFietsTour. Foto: Jan Willem van Vliet

De stevige (tegen)wind zorgde zaterdag wellicht voor een onvoorziene omstandigheid bij de ZomerJazzFietsTour. Maar onder de jazzfietsers hoorde je met name positieve reacties: ze waren vooral blij dat ze weer naar livemuziek konden. Er waren zelfs jazzliefhebbers uit Duitsland gekomen. En de venijnige ‘noord-Oostum’-wind was snel vergeten bij het eerste concert op een van de drie startpunten, Aduard.

Nieuwe dimensies

Daar speelde het Orgel Trio, aangevuld met twee blazers. De vijf muzikanten dwaalden regelmatig door de kerk en lieten de muziek zo van verschillende kanten horen. Toetsenist Berry van Berkum rende heen en weer tussen zijn pijporgeltje op het podium en het kerkorgel, achter in de kerk. De muziek van Duke Ellington, die voor het vijftal als vertrekpunt diende, kreeg er letterlijk nieuwe dimensies door.

In de kerk van Garnwerd was het trio van saxofonist Ben van Gelder (oud-Groninger), drummer Han Bennink (tegenwoordig Drent) en gitarist Reinier Baas. Hier kwam Duke Ellington eveneens voorbij, naast composities van Misha Mengelberg en Charles Mingus. Spelen met Han Bennink blijft een uitdaging: de ene keer ontregelt hij tegendraads een fraaie solo van Van Gelder of Baas, de andere keer stuwt hij zijn medemuzikanten op met aanstekelijke swing. Zo werd het een avontuurlijk en soms hilarisch concert.

 

Dwarsverbanden

Daarna legde het trio van pianist Guus Janssen, drummer (en broer) Wim Janssen en de Groninger bassist Bert van Erk dwarsverbanden tussen de muziek van Thelonious Monk, Herbie Nichols en Misha Mengelberg. Dat is aan de klavierhanden van Guus Janssen wel toevertrouwd. Typisch huppelend en hoekig springend kwamen de composities tot leven. Alles kwam mooi samen in een sterk nummer van Van Erk: Bend for Monk (maak een buiging voor Monk).

In een enorme driekapsschuur bij Feerwerd sprak saxofonist Efraim Trujillo zijn verwondering uit over de plek, waar hij beland was: niet in een kerk, maar in een ware ‘kathedraal’. Het bleek de ideale omgeving voor de muziek van zijn trio, met verder Chris Strik op drums en Rob Mosterd op orgel. Ze brachten nummers van hun met een Edison bekroonde cd ‘Blue’: swingende blues en funk, met een hoofdrol voor de Hammond van Rob Mosterd, die vaak net zo lekker warm en diep klonk als het orgel van de legendarische Jimmy Smith. Het werd een soort kerkdienst, waarin de jazz gepredikt werd.

De basis voor vette grooves en heftige funk

Drie energieke mannen sloten de JazzTour af in de kerk van Niehove: gitarist Anton Goudsmit, Hammond-organist Frank Montis en drummer Cyril Directie. Muziek van James Brown en popklassiekers als ‘Sunny’ vormden de basis voor vette grooves en heftige funk.

Het publiek werd aangemoedigd tot meezingen en liedjes raden. In deze frivole en luidruchtige entourage zat de ene bezoeker te swingen en te joelen in de kerkbank en liep een ander met vingers in de oren vlug weg. Het was allemaal wat ‘over the top’, maar ook een vrolijke afsluiter van een geslaagde jazzdag.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Cultuur
menu