Anouk Kruithof monteerde duizend wisselende dansfragmenten om lang bij te blijven hangen

Vera heeft twee Noorderzon-producties onder dak die je in je eentje of met twee personen doet. Combineren is handig, want ze gaan nog de hele week door, op diverse tijdstippen, ze zijn niet prijzig (acht euro), ze zijn ultiem verschillend en ach, je bent er toch.

Universal Tongue: je blíjft kijken.

Universal Tongue: je blíjft kijken. Foto: Knelis

Voor een juiste opbouw is het handig om eerst te kiezen voor Not to Scale van de kunstenaars Ant Hampton en Tim Etchells. Daarvoor word je geacht nog een kaartjeskoper mee te nemen, wil je niet zijn aangewezen op een overigens vriendelijke Noorderzonvrijwilliger.

Zo’n duo kruipt, als op school, naast elkaar achter tafels belegd met met blanco papier, potloden en twee stuks gum. Met oortjes verbonden aan een iPod komen er eerst inderdaad schools klinkende opdrachten langs. Teken een stokpoppetje.

Huisje boompje beestje, maar dan

’t Ziet er eerst liefjes uit, huisje boompje beestje. Gaandeweg wordt ’t uit te werken verhaal grimmiger, met geestig wrede wendingen. Je mag bovendien ook de papieren van buurman/-vrouw bewerken, zodat de uiteenlopende opdrachten voor links en rechts versmelten tot één verhaal. Soms zijn de taken eender, en dan zie je naast je hoe zoiets dat toch weer verschillend kan uitpakken. Geestig.

In de grote zaal heeft Anouk Kruithof acht grote schermen geplaatst, veelal horizontale, in een hoek van 120 graden op elkaar, met in het hart een verticaal exemplaar. Kruithof heeft met 52 (!) medewerkers duizenden op Youtube geplaatste filmpjes gezocht en gevonden, met dans als grote gemene deler. In welke vorm dan ook.

Geen danssoort of hij flitst voorbij

Kruithof selecteerde er duizend voor Universal Tongue . Omvangrijke, groepsgewijze strijddansen (zoals de haka), volksdansscènes, breakdance, huiskamerprobeersels, limbo-pogingen (wat dertig centimeter boven de grond nog blijkt te kunnen), erotisch ogende animaties, Fred Astaire himself: kortom, al het denkbare.

Je koopt een kaartje waar zestig minuten bezoek tegenover aan, maar korter mag ook, evenals langer. Het is een museaal werkstuk met een mild tijdslot. Zo’n uur vliegt voorbij, omdat al die telkens snel wisselende beelden intrigerend en grappig zijn, en je telkens benieuwd bent naar wat nu weer komt.

En dat steeds exact in de maat

Bovenal heeft Kruithof het voor elkaar gekregen om al die opgepikte ‘dansjes’ zo op elkaar af te stemmen dat ze ondanks zeer uiteenlopende muzieksoorten - Latijns-Amerikaans, hiphop, drum n’ bass, wat niet - letterlijk altijd in de maat lopen. Wat een werk. Dus nee, je wilt er niet bij weg.

Not to Scale en Universal Tongue , beide in Vera, t/m 22/8, diverse tijdstippen, zie www.noorderzon.nl.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Cultuur
Noorderzon
Groningen
menu