In de voorstelling 'Grond' van toneelgroep Jan Vos is de ene boer de andere niet. Geestig, spannend en ook nog stront-actueel | recensie ★★★★☆

Wilma’s erf. Het land waar het leven goed is. Biologisch beboerd. Op weg naar de tot enorme theaterzaal getransformeerde loopstal zien we een koe wat moeizaam smikkelen van de nageboorte van haar kalf dat op een paar meter afstand onder een boom ligt. In de zaal een feest van mussen en zwaluwen. Iets van mestgeur, ja dat ook.

Als het puntje bij het paaltje komt wat de liefde betreft, wordt toch eerder de ratio gevolgd dan het hart.

Als het puntje bij het paaltje komt wat de liefde betreft, wordt toch eerder de ratio gevolgd dan het hart. Foto: Reyer Boxem

Door de open wanden zie je een decor van gestapelde strobalen en een stil, zonovergoten landschap met koeien dat, in de loop van de avond, de eerste koele grijzen vertoont van naderend onweer.

Een stevige boer. Een aardige boer. Houdt van de grond, houdt van de dieren

Nieuws

menu