Het Groninger Studententoneel speelt 'Platonov', de lievelingstoneelschrijver van Jacques d'Ancona | toneelrecensie ★★★☆☆

Dé Tsjechov. Die van de klassiekers, mijn lievelingsstukken. ‘Drie zusters’, ‘De Meeuw’, ‘De Kersentuin’. En altijd weer de obsederende thema’s: nostalgie in het kwadraat, de brandende heimwee naar het verleden, een onvervuld verlangen en het kwellende onvermogen er iets mee te doen. ‘Platonov’ is een van zijn minst gespeelde stukken. Hoewel, Theater Utrecht gooide er vier jaar geleden een kleurspoeling overheen.

In de versie van het het Groninger Studenten Toneel draait 'Platonov' van Tsjechov om fatalisme en weinig meer dan woeste seksuele drift, drugs, orgie en gulzig drankgebruik.

In de versie van het het Groninger Studenten Toneel draait 'Platonov' van Tsjechov om fatalisme en weinig meer dan woeste seksuele drift, drugs, orgie en gulzig drankgebruik. Foto: Corné Sparidaens

Die versie is geadopteerd door het Groninger Studententoneel. Het verwierf zich een eigengereide reputatie met materiaal uit het wereldrepertoire. Daarbij ingecalculeerd twee elementen: een portie lef en de instelling ‘We zien wel hoe ver we komen.‘ In Antigone (2019) was de vraag wat jonge mensen beweegt zich te begeven in materie die zó ver van hen af staat. Bij Platonov is dat weer het geval, zelfs nu ze een portret schetsen van hun eigen generatie. Dat lijkt maar zo.

Richtingloosheid en cynisme

Nieuws

menu