De hit Mr. Bojangles inclusief tekstfoutje van The Nitty Gritty Dirt Band leverde Jerry Jeff Walker een Coupe DeVille op. Van Walker is een box met vijf albums verschenen

Jerry Jeff Walker, spiritueel leider van de zogeheten country-outlaws. Foto: Wiki Commons

Met de dood van Jerry Jeff Walker vorige maand verloren de ‘outlaws’ hun spirituele leider. Vorige week verscheen van hem een box met vijf albums uit de jaren 60 en 70: Mr. Bojangles - The Atco/Elektra Years.

Het was niet Willie Nelson. En het was ook niet Waylon Jennings. Het was zelfs niet eens een Texaan die aan de basis stond van de outlaw-beweging, een stelletje ongeregeld dat zich niet de wet liet voorschrijven door de platenindustrie in Nashville.

 Het was Jerry Jeff Walker (1942-2020), een artiest uit New York die zijn heil had gezocht in Texas, die voor de vrijheid had gekozen en daarmee een ommekeer teweeg had gebracht.

Walker had al wat succes gekend met zijn folkgroep Circus Maximus voordat hij zichzelf opnieuw uitvond. Hij accepteerde het niet dat producers sessiemuzikanten bijeen brachten voor zijn soloplaten.

Hij zocht zijn eigen begeleiders wel uit. Daarmee opende hij de ogen van mensen als Willie Nelson en Waylon Jennings. Zo kon het dus ook; carrière maken in de countrymuziek onder je eigen voorwaarden.

Walkers versie van Mr. Bojangles kwam niet verder dan nummer 77

Met Mr. Bojangles schreef Walker een hit die het allemaal ook wat makkelijker maakte. Zijn eigen vertolking die te vinden is op de gelijknamige plaat uit 1968 kwam niet verder dan nummer 77 in de Amerikaanse hitlijsten. Maar de cover van The Nitty Gritty Dirt Band twee jaar later deed het veel beter. En daarna namen sterren als Sammy Davis Jr., Harry Belafonte, Bob Dylan, Nina Simone en Robbie Williams het op en was zijn kostje gekocht.

De versie van The Nitty Gritty Dirt Band bevat overigens een fout in de tekst. De bandleden konden niet alles goed verstaan op de bekraste single die ze hadden. Groepslid Jeff Hanna bood later zijn excuses aan. Walker kon er niet mee zitten. ,,Maak je niet druk. Ik heb er een Coupe DeVille aan overgehouden’’, antwoordde hij.

Walker wisselde nogal eens van maatschappij

Jerry Jeff Walker zong op zijn platen alsof hij met een stel vrienden wat aan het ouwehoeren was in een café. Misschien is het live in Luckenbach, Texas, opgenomen Viva Terlingua uit 1973 daarom wel zijn meest essentiële plaat. Die opnamen maken helaas geen deel uit van deze vijf cd’s tellende box. Walker wisselde nogal eens van platenmaatschappij. Dat live-album verscheen op MCA en op deze box is werk bijeengebracht dat hij opnam voor de labels Atco en Elektra.

Er valt niettemin voldoende te genieten op de studioplaten Mr. Bojangles (1968), Five Years Gone (1969), Bein’ Free (1970), Jerry Jeff (1978) en Too Old To Change (1979). Want zoals gezegd, gelikt klonk het bij Walker nooit. Eerder alsof hij lichtelijk aangeschoten aan het werk ging in de studio. Wat waarschijnlijk ook zo was.

Eens een outlaw, altijd een outlaw. Zelfs na de dood, zo bleek onlangs tijdens de CMA Awards in Nashville. De Country Music Association somde bij dat prijzenfestival de namen op van overleden countrysterren. Maar Jerry Jeff Walker werd niet genoemd. Ook Billy Joe Shaver en John Prine werden ‘vergeten’. Jason Isbell zegde onmiddellijk zijn lidmaatschap op. Bij die conservatieve club wilde hij niet horen.

Jerry Jeff Walker had er ongetwijfeld een mooie anekdote aan overgehouden om met zijn publiek te delen.

Nieuws

Meest gelezen

menu