Geluidskunstenaar Bouke Groen uit Tynaarlo vindt op Oerol de elegantie van de natuur

Ook geluidskunstenaar Bouke Groen gebruikt Oerol als laboratorium. Diep in het bos bij Formerum werkt hij aan een project voor de Floriade bij Almere, volgend jaar.

Het 'laboratorium' van geluidskunstenaar Bouke Groen, diep in het bos bij Formerum.

Het 'laboratorium' van geluidskunstenaar Bouke Groen, diep in het bos bij Formerum. Foto: Neeke Smit

Bouke Groen uit Tynaarlo weet als geen ander dat een festival als Oerol meer kan zijn dan een eiland vol hossende mensen. Het kan je werk naar het buitenland brengen, bijvoorbeeld.

Dat gebeurde twee jaar geleden met de tentoonstelling Moving Landscapes , waar zijn Level onderdeel van was. Die ging daarna door naar het Duitse Waddeneiland Föhr, en zijn werk nog eens naar twee plekken in België en, straks, Festival der Aa in Schipborg.

En nu werkt hij diep in het groen van het bos achter Formerum, aan een project voor de Floriade bij Almere, als gevolg van een samenwerking tussen die enorme tentoonstelling, Oerol en nog enkele kunstinstellingen.

Wit bouwsel

Daarom staat er nu een wit bouwsel midden in het bos. Twee spierwitte muren van osb-plaat, 2,5 bij 2,5 meter elk, in een hoek van 90 graden. Een enorm contrast met de omringende natuur, en dat was dan ook de bedoeling.

Dit is niet het bouwsel dat straks in het Oerbos bij Almere komt te staan. Het een soort ‘potloodschets’, door Groen eigenhandig in elkaar getimmerd, van de week. Dat doet hij graag, timmeren. ,,Met hout bouwen is altijd leuk.”

Deze constructie, met ingebouwde luidsprekers, is bedoeld om zaken uit te zoeken. ,,Hoe geluid werkt, hoe het uit zo’n vorm kan komen, hoe dat tussen de bomen werkt. Met zo’n hoek is het deels binnen, deels buiten. Kunst is ook veel proberen, veel praten, veel zien, rondlopen. Zo kan ik onderzoeken, zien welke kant het werk uit gaat.”

Laboratoriumfunctie

Dat is ook een taak van Oerol: dat onderzoek, die laboratoriumfunctie. ,,Volgens mij is dat elk jaar zo. Maar omdat er verder niks is, zie je dat nu veel duidelijker. Een plek waar dingen worden uitgevogeld. Als je hier zit, denk je er veel over na maar ook gevoelsmatig ben je er erg mee bezig. Even over het strand lopen is heel goed voor het proces. En ik krijg hier de tijd.”

En je zit middenin de natuur. Erg Oerol en ook erg Bouke Groen. Level , twee jaar geleden dus op Oerol, bestond uit opnamen van vijf zangstemmen, gevangen in evenzovele glazen pilaren. ,,Samen vormen ze een akkoord. Nu en dan veranderen ze van toon. Soms dissonant, dan voelt het veel smaller, dan weer consonant, dan voelt het veel opener. Een gevoelsmatig gegeven, dat ik gebruik voor beeldende kunst.”

Voor dit werk zoekt hij een melodie, voortgebracht met software, ,,een melodie die constant aan het veranderen is. Geen herhaling, maar met een onvoorspelbare factor.” En dat is dan de link met de natuur, ,,die ontwikkelt zich ook steeds, is nooit hetzelfde. Een mooie link ook met Floriade: natuur, hoe dat werkt, innovatie. Dat proberen we te controleren, maar die gaat wel zijn eigen gang. Zo is het met deze melodie ook. In de natuur blijft de beste oplossing over. Dat heeft een een bepaalde elegantie.”

Geluidskunstenaar

Groen is geluidskunstenaar ,,met een sterk beeldende component”, die bijvoorbeeld sirenes of kerkklokken in kubussen van glas zet zodat je hun geluid voelt, maar niet hoort. Dus nadrukkelijk geen muzikant of componist. Daarvoor werkt hij samen met anderen. In dit geval met Bonne van der Wal, voor de geluidstechniek opnames, en Atser Damsma, die muzikaal actief was in acts als Daily Bread en Yakumo, maar ook nog eens op universitair niveau onderzoek doet naar muziekcognitie.

,,Dan heb ik het er met Atser over: wanneer herken je iets als een melodie? Hoe vang je dat in software? Op een gegeven moment dacht ik: nu zijn de oplossingen te ingewikkeld, dit is niet hoe de natuur dit zou doen. Dan krijg je dus wel dat deze plek en de natuur bijdraagt aan een soort elegantie in het proces.”

Je kunt deze onderwerpen volgen
Cultuur
Oerol
Oerol
menu