Historisch portret in zwart en wit

Vijf jaar geen African Mamas gezien, vijf jaar geen Leoni Jansen... En weer staan zalen op de kop. Niet omdat er een sappig en soppig programma is gepasseerd. Het heeft met iets anders te maken. Misschien wel met het heimelijke schuldgevoel dat we Zuid-Afrika meer dan vier decennia hebben laten doormodderen met die idiote apartheid. Maar we treffen het.

We mogen opnieuw zowel de pijn voelen als de jubelende extase van die acht vrouwen. Het probleem is niet opgelost, maar er schuilen nuances en kleuren in het programma Graceland . Het maakt zich er allerminst gemakzuchtig van af met een gaaf portret in zwart en wit.

Nieuws

menu