Yentl en de Boer met kunstvlammetjes, kreukelbroeken en een snoer van feestelijke lampjes. De Kampvuursessies: poëzie zonder rijmdwang en in ieder vers een statement | recensie ★★★★☆

Misschien is het een idee dat de snel voldane fabrikanten uit de vaderlandse sectoren rap en pop een keer gaan luisteren naar Yentl en De Boer.

Yentl Schieman en Christine de Boer (rechts), een ijzeren combi.

Yentl Schieman en Christine de Boer (rechts), een ijzeren combi. Foto: Bart Heemskerk

Allereerst: de performance is zeer in orde en in de klaterende harmonieën functioneren de zangstemmen optimaal. Bovendien is het materiaal qua tekst volstrekt eigen, bijzonder en tegelijkertijd van een verbluffende eenvoud in de beelden. Op korte afstand voel je geen rijmwoord aankomen. Sterker, in elk couplet lijken de zinnen oorspronkelijk in het proza van alledag te zijn uitgeschreven. Zodra ze een melodie tegen de regels aanzetten, ontspringt poëzie zonder rijmdwang. Hoewel, allerminst van het kleffe soort. Bij hen heerst in een vers als vanzelfsprekend een statement.

Nieuws

menu