Macbeth en Comedy of Errors van Shakespeare, een spannend en intrigerend avondje uit in Diever ★★★★☆ | recensie

Sinds 1999 bevindt Jack Nieborg zich in een coalitie met William Shakespeare. Ze liggen elkaar, ze zijn aan elkaar gewaagd. Jack is van de hooggestemde pretenties, maar ook van het lef om een spannende, originele kijk op het oeuvre te organiseren.

Lady Macbeth, een vrouw die last krijgt van haar geweten. Een indrukwekkende creatie van Philippien Bos.

Lady Macbeth, een vrouw die last krijgt van haar geweten. Een indrukwekkende creatie van Philippien Bos. Foto: Koen Timmerman

Vertoevend in de schaduw van historische exponenten als macht en ambitie, omarmt hij ‘het avondje uit’ in Diever. Daar zijn ze inmiddels 75 jaar met Shakespeare bezig. Dan mag er uitbundige lol heersen, maar ook de ongrijpbaarheid van menselijke tragiek. Immers, elk drama heeft een tegenkant, net zoals elke comedy, trouwens.

Storyteller Shakespeare

Tot in onze dagen geniet Shakespeare faam als storyteller. Verdi inspireerde hij tot een duivelse opera, en op het toneel wordt er nog steeds met overgave geknutseld aan zijn materiaal. Toen hij zich nog in zijn graf kon omdraaien (vijftig jaar na zijn dood in 1616), werden zijn stukken reeds grondig herschreven. En als hij verzint dat het hoofd van koning Macbeth tijdens een feestje ten paleize op een presenteerblaadje naar zijn opvolger Malcolm wordt gedragen, kun je er vergif op innemen dat je het terugziet bij regisseur Nieborg.

Geweld, terreur, waandenkbeelden, intriges, huurmoordenaars, heksen met voorspellende gaven. Ook in Macbeth brengt de titelfiguur het er niet levend vanaf. ‘Bloed kost bloed.’ Het typeert al zijn tragedies, al is het pas de eerste keer sinds 2008 dat het Shakespeare Theater dit stuk ter hand heeft genomen.

Specifieke woordgrappen en razende vondsten

Een keer eerder vertoonden ze twee volstrekt contrasterende voorstellingen op één avond. In één indrukwekkend, hellend decor met effectvol uitgelichte kantelen. Jawel. Van Jack Nieborg is het geen keuze uit armoede om twee korte Shakespeares tegen elkaar uit te wisselen, al is er niets dat ze bindt. Met zijn visie op theater wordt het spannend en intrigerend. Hij smijt zijn specifieke woordgrappen en razende vondsten erin en maakt wat hij wil. Het vergt schakelvermogen en het is even wennen. Daarna gaat het publiek erin mee...

Geopend wordt met het krankzinnige Comedy of Errors en we gaan de pauze in met Macbeth . In de tweede akte is de volgorde omgekeerd, maar de verrassing zit in de verdeling van de rollen. Het moet een helse puzzel zijn geweest om 24 acteurs te selecteren. Voor het juiste begrip: ze spelen geen dubbelrol. Ze vertolken in elk stuk twee personages. Groot, of minder op de voorgrond en in enkele gevallen pakken ze twee hoofdrollen naast elkaar. Zoals de qua status gerenommeerde Floris Albrecht (als Macbeth én Antipholus) en het duo Anne Peter van Muijen en Bert Wijers, allebei voortreffelijk als Adriana en Luciana, twee tamelijk gebekte zusjes. Philippien Bos is in alle facetten van spel en dictie overweldigend als Lady Macbeth. Een meedogenloze, machtsgeile vrouw, die last krijgt van haar geweten in de vorm van schuldgevoel. De onbeduidende Henk, het hulpje in de huishouding, zet ze uiteraard ook naar haar hand.

Op sommige punten haperen inlevingsvermogen en dictie, terwijl de smakeloze kostumering van Errors blijkbaar bedoeld is als illustratie van de karikaturen. Bij Macbeth , daarentegen, is de aankleding treffend. Het geluid en de montage, de muziek en het onwrikbaar hechte ensemble typeren klasse en leunen niet op dorpse nostalgie.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Cultuur
menu