'Poëzie is geen gedicht, het is het gelukkige en wrange, maar altijd kloppende gevoel dat je plotsklaps kan overvallen' | Joost Oomen leest zijn column 'Jubel' voor

Joost Oomen schrijft wekelijks de column ‘Jubel’ voor de Leeuwarder Courant en Dagblad van het Noorden en leest hem voor.

Joost Oomen leest een Jubel - Poëzie

Omdat ik samen met de Poezieboys (zonder umlaut) en Willie Darktrousers een voorstelling maak over de IJslandse dichter Jörgi Eisføgl, en we naast zijn onwaarschijnlijke levensverhaal ook aandacht willen besteden aan wat zijn gedichten zo goed maakt, moet ik nadenken over de vraag wat poëzie nou eigenlijk is. Dat is niet hetzelfde als je afvragen wat gedichten zijn of wat een dichter maakt. Het is de vraag hoe dat vreemde gevoel in je hoofd en je buik ontstaat wanneer je twee dingen naast elkaar legt die niet botsen, niet op een logische wijze bij elkaar horen (zoals tandpasta en een tandenborstel) maar juist op een andere, niet-logische wijze wél een verbond met elkaar aangaan (zoals een tandenborstel en sneeuw).

Nieuws

menu