Recensie Cavalleria Rusticana van Mascagni door Opera op het Hogeland: Gepassioneerde zang in een verhaal van niks (★★★★☆)

De première ging niet door wegens een covid-besmetting in het team, maar na drie afgelaste voorstellingen en evenzoveel dagen gedwongen nietsdoen kon Opera op het Hogeland toch zijn vierde productie presenteren: Cavalleria Rusticana van Pietro Marcagni.

Irene Hoogveld  repeteert haar rol als Santuzza voor opera Cavalleria Rusticana.

Irene Hoogveld repeteert haar rol als Santuzza voor opera Cavalleria Rusticana. Foto: Jaspar Moulijn

Na één generale repetitie ’s middags was voor de uitgestelde premièreavond ruim voldoende adrenaline aanwezig om daar een krachtig muzikaal feestje van één uur en tien minuten van te maken. Dat zal de twee voorstellingen erna ook wel gelukt zijn.

Muziek als mayonaise voor de luisterziel

Vooral de muziek moet de Cavalleria zo populair gemaakt hebben. Muziek als mayonaise voor de luisterziel en de gekwelde gemoederen van de hoofdpersonen. Want gekweld zijn ze: Turiddu was verliefd op Lola, maar die trouwt tijdens zijn diensttijd met Alfio. Turiddu verleidt en bezwangert Santuzza, maar trouwt haar niet en legt het weer met Lola aan.

Santuzza vertelt Alfio hoe de vork in de steel zit en hij doodt Turiddu in een tweegevecht. Het is allemaal heftig maar eendimensionaal en het tweegevecht vindt niet eens op podium plaats. Er loopt wat boerenvolk in rond, er wordt vroom gezongen in de Paasmis en daarna gaat iedereen de kroeg in.

Met de muziek zat alles echt helemaal goed: om te beginnen bij het koortje en het kleine orkest. Turiddu (Eric Reddet net klaar in Spanga) zong als een Italiaanse tenor in het kwadraat, Alfio (Martijn Sanders) liet zijn kloeke bariton schallen en de beide sopranen - Irene Hoogveld als Santuzza en Stina Åkerberg als Lola – waren zonder meer voortreffelijk. Ook de kleine altrol was helemaal zoals het moet. Daarin nam Lucia Meeuwsen als Mamma Lucia – zoiets verzin je niet - afscheid van haar aanzienlijke, decennia durende nationale en internationale carrière.

Op het verkeerde been

Op regiegebied gebeurde er niet zoveel: aanvankelijk werden we op het verkeerde been gezet toen er twee garderobedames met een rekt kostuums bezig waren en Turiddu Lola toezong in T-shirt. Daarna had iedereen de obligate folklorekostuums aan en nam zijn aangewezen plaats op de speelvloer in. Aanrakingen mochten natuurlijk niet en zo bleef al die vocale passie covidgedwongen toch afstandelijk.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Cultuur
menu