Recensie 'Hoe ik talent voor het leven kreeg': de tragische routine van het lange wachten op niks ★★★★☆

Ontroerend, geestig, hartverscheurend, intrigerend, boos makend, heftig en licht tegelijk, maar bovenal een voorstelling die gezien moet worden. Hoe ik talent voor het leven kreeg geeft vluchtelingen een gezicht, schildert hun achtergrond en schetst een geloofwaardig beeld van het zich voortslepende leven in een asielzoekerscentrum.

George Tobal als Semmier, Whitney Sawyer als Jelena.

George Tobal als Semmier, Whitney Sawyer als Jelena. Foto: Raymond van Olphen

Dat Samuel Beckett’s Wachten op Godot het favoriete toneelstuk is van de hierheen gevluchte Iraakse schrijver Rodaan al Galidi mag ironisch heten. Je zou denken dat iemand na een asielzoektocht van jaren een andere liefhebberij koestert dan het wachten op niks, zoals in dat stuk gebeurt. Het zal in elk geval een inspiratiebron geweest voor zijn roman Hoe ik talent voor het leven kreeg , die zich afspeelt in een asielzoekerscentrum.

Wanneer komt de verlossende brief

Nieuws

menu