Schapenvirus bedreigt de wolf... | recensie ★★☆☆☆

Denk even mee over het type van de ware voorzitter. Hij/zij is beslisser, spreker, een markante regelaar, multi-inzetbaar en onstuitbaar qua daadkracht. Klopt. Albert Hovius dus, de voorzitter van De Speulkoel in Anloo, het openluchttheater.

De acteurs konden zich niet beroepen op blatende inmenging van schapen. De entourage werd nu ingevuld door een aantal schapenvachten.

De acteurs konden zich niet beroepen op blatende inmenging van schapen. De entourage werd nu ingevuld door een aantal schapenvachten. Foto: Harry Tielman

Kom bij hem niet aan met het ontwijkende ‘ja, maar...’ als een plan wordt gesignaleerd om iets te doen met het tienjarig bestaan van de organisatie van Drentse schaapskuddes. Dan verwisselt Hovius glunderend zijn witte hoed voor een zwarte en staat hij op het toneel als de voortvarende voorzitter van een discussieplatform, bijgenaamd symposium.

Wet van Murphy

Leny Hamminga en Ans de Jong ontwikkelden het idee over een bijpassende voorstelling namens de groep E POI uit Schipborg. Het ligt voor de hand daarin het fenomeen wolf aan te kaarten. Met als titel Waarom de wolf? ging de productie in première, met als bijzonderheid dat het meteen de laatste voorstelling was... Ze houden daar niet van doorzeuren. Overeenkomstig de wet van Murphy zat er van alles tegen. Covid-19, vanzelfsprekend, maar vooral een gevaarlijke besmettelijke aandoening onder schapen, waardoor het niet lukte kuddes in het ensemble te integreren.

De acht à negen acteurs (inclusief Albert Hovius) konden zich dus niet beroepen op blatende inmenging van schapen. Deze leuk bedachte attractie zat er niet in. De entourage werd nu ingevuld door een aantal schapenvachten. In feite een vondst. Wat moet je in een noodgeval? Bovendien was de opzet van het ‘symposium’ niet theatraal uitgevogeld. De spelers stonden bladstil achter hun lessenaar om de beurt hun tekst op te lezen, nagenoeg zonder coördinatie in de vorm van dialogen.

Melodieën als cement

Dan ben je vrij snel uitgepraat en kom je niet toe aan de constructie van karakters. De toevoeging ‘muziektheater’ werd in uiterste eenvoud aangeleverd door twee alerte muzikanten met melodieën die als cement dienden tussen de monologen. De makers hebben zich overigens uitvoerig gedocumenteerd en verdiept in de problematiek van de wolf.

Alle bekende argumenten kwamen ter sprake in een soort rolverdeling. Een schaap, een gedeputeerde, een politicus, een boer, een leverancier van gaas en hekwerk, een wandelaarster en een bezadigde schaapsherder lieten hun stem horen, terwijl de wolf zelf – zoals het in een democratie hoort – ook zijn zegje mocht doen. Slimste samenvatting: ,,Het zijn maar woorden.’’ Inderdaad. Niet schadelijk voor het milieu.

Gebeurtenis: Waarom de wolf? Door: E POI Tekst, idee: Leny Hamminga, Ans de Jong Met: Albert Hovius, Marjan Zwiers, Ellen de Bree, Ina Snijder, Ans de Jong, Luuk Woldman, Jannes Hoenderken, Dick Hovius, Jaap Kuiper Muziek: Caroline Babendererde, Diana Dali Thodria Attributen: Anne Zijlstra, Dick Hovius Techniek: Jasper Doorten Gezien: 18/8 Anloo, openluchttheater De Speulkoel Publiek: 50

Je kunt deze onderwerpen volgen
Cultuur
menu