Recensie Simone Kleinsma

Pogingen tot rouwbeklag behelzen dikwijls frases met een aansporing. Zoiets als: ‘Je moet verder...’ Maar het kan ook genuanceerder, in de trant van ‘Je wilt verder...’ Dat is een proces dat moed, kracht en acceptatie eist. In het programma Verder gaat Simone Kleinsma in het theater de confrontatie met zichzelf aan - vier jaar na het overlijden van haar man Guus Verstraete.

Simone Kleinsma (rechts) en de opmerkelijke percussionist Maria Martinez Payá in Verder.

Simone Kleinsma (rechts) en de opmerkelijke percussionist Maria Martinez Payá in Verder. Foto: Roy Beusker

Een hachelijk onderwerp? In principe wel. Maar wie haar een beetje kent, kon uittekenen dat zij zich niet in de dramatiek van een vracht sentiment zou werpen. Een mooie carrière van ruim veertig jaar musicals, soloshows en televisiewerk heeft haar bewondering, prijzen en onderscheidingen gebracht. Ze staat er. Sterk en onvervreemdbaar Simone. Een gerenommeerde vakvrouw. Dat wisten we al lang. Het verband met de gelouterde vedette is echter niet terug te vinden in haar show die geen show is, maar in alle eenvoud is gebaseerd op een tour de chant, een reeks liedjes. Van ijdele glamour is geen sprake, er wervelen geen kekke dansers om haar heen. Ze is de vertolker van persoonlijke overwegingen en ervaringen en bedacht dat het opruimen van je hoofd en het selecteren van de spullen in zo’n situatie een waardevol aspect is. Dat is ongeveer het thema van de voorstelling: je kunt door, als je besluit wat je wilt houden, wat je weg doet en wat misschien even kan wachten.

Nieuws

Meest gelezen

menu