Volgens Jacques d'Ancona grijpt Diederik van Vleuten je bij de strot in zijn voorstelling 'Moedig Voorwaarts' | recensie ★★★★☆

Elementen uit een leven, vervlochten in een obsederende schakelvertelling. Diederik van Vleuten is daar goed in. Aspecten uit de geschiedenis boeien hem enorm. Sommigen definiëren het als zijn specialiteit. Misschien is dit zo. Zijn kracht is dat hij de status van observator handhaaft. Een theatermaker, die in zich in zijn fantasie stort, de egotrip verafschuwt, maar herinneringen herbergt als een authentiek document.

Diederik van Vleuten in zijn voorstelling ‘Moedig voorwaarts’.

Diederik van Vleuten in zijn voorstelling ‘Moedig voorwaarts’. Foto: Bob Bronshoff

Moedig Voorwaarts is zijn meest persoonlijke voorstelling. Hij heeft er geen zin in genoegen te nemen met een slim, handzaam format. Dat valt te snappen: zijn vierde soloprogramma gaat over zijn moeder. Vorig jaar stierf ze plotseling. Hoogbejaard. Ze was van 1933. Scherp van geest beschikte ze over een degelijk langetermijngeheugen. Zij spraken veel met elkaar en streden over gelijk en ongelijk, zoals een moeder en een zoon dat doen.

Nieuws

menu