Kunstenares Anne Geene onderzocht gras uit Groningen: elk sprietje telt, ook dat in de tuin van Arjen Robben en Bert Visscher

Kunstenaar Anne Geene exposeert 'Gronings Gras' in Block C / ArtIsBook. Aan de wand onder meer blauwdrukken geïnspireerd door de ‘cyanotypen’ van Anne Atkins, die in de 19de eeuw al silhouetten van zeewieren afdrukte. Hier gaat het om gras uit bijna 200 straten in Groningen. ,,Het zijn een soort individuutjes. Elk sprietje is weer anders.’’

Kunstenaar Anne Geene exposeert 'Gronings Gras' in Block C / ArtIsBook. Aan de wand onder meer blauwdrukken geïnspireerd door de ‘cyanotypen’ van Anne Atkins, die in de 19de eeuw al silhouetten van zeewieren afdrukte. Hier gaat het om gras uit bijna 200 straten in Groningen. ,,Het zijn een soort individuutjes. Elk sprietje is weer anders.’’ Foto: Corné Sparidaens

Anne Geene onderzoekt in haar werk de natuur. Speciaal voor haar expositie ‘Gronings Gras’ in Block C/ArtIsBook verzamelde ze gras bij bekende Groningers en op andere bekende locaties.
Lees meer over
Beeldende kunst
Opmerkelijk
Stad

Bij Arjen Robben was ze zo vrij wat gras te plukken, zonder toestemming vooraf. ,,Als je eerst een aanvraag indient, gaat dat waarschijnlijk over zoveel schijven...’’, vermoedt Anne Geene. ,,Natuurlijk heb ik wel even een briefje in de bus gedaan met een uitleg. Het zal er wel gek uitgezien hebben: iemand die enkele sprietjes gras pakt.’’ Prompt kreeg ze een mail van de Groningse voetbalinternational: hij ontving vele verzoeken, maar nog nooit zo’n bijzondere. Robben vond het een mooi project en werkte graag mee.

Nu hangt bij ArtIsBook een kunstwerk met zijn grassprietjes tussen die van andere bekende Groningers, zoals burgemeester Koen Schuiling en Nobelprijswinnaar Ben Feringa. Valt er wat te zeggen naar aanleiding van iemands gras? Dat van Robben lijkt korter dan van de anderen. Houdt hij zijn gazon goed bij? ,,Het kan ook van het haastige plukken komen’’, suggereert Geene. ,,Bij Bert Visscher was het bijvoorbeeld opvallend, dat er twee soorten gras waren.’’

Liefde voor natuur en fotografie

In het werk van Anne Geene (1983) komen haar liefde voor natuur en voor fotografie bij elkaar. Ze verzamelt plantjes en bladeren en maakt daar ordeningen in, die ze met de camera vastlegt: bijvoorbeeld van licht naar donker of van groot naar klein. In de galerie zijn vitrines met boeken, die een blik gunnen in die verzamelingen: bladeren in de vorm van een hart of blaadjes met krommingen. ,,Dat zijn afwijkingen. Die beginnen op te vallen, wanneer je er twee achter elkaar ziet. Maar als je er steeds meer tegenkomt, hoe afwijkend is het dan nog?’’, vraagt Geene zich af bij die kromme blaadjes.

Er is ook een boek met klavertjesvier. Dit komt van een project, waarbij ze in Zwitserland een maand lang naar deze ‘geluksplantjes’ zocht. Ze vond er uiteindelijk meer dan 300. Is er dan nog sprake van geluk? ,,Het werk heet Devaluation of luck . Hoeveel geluk heb je, als je er meer dan tien op een dag vindt? Maar bij elk klavertje vier maakt je hart toch nog een sprongetje.’’

Gras is ondergewaardeerd

De laatste jaren verzamelt Geene gras van bekende plekken, zoals de Akropolis in Athene, het Forum Romanum in Rome of Hyde Park in Londen. Ze vertelt hoe ze eens werd rondgeleid over het veld van stadion De Kuip in Rotterdam. Terwijl ze aan de rand wat gras mocht plukken, kwam de ‘fieldmanager’ met de middenstip aanzetten. Geene – tevens Feyenoord-fan – was er uiteraard dolblij mee.

Voor deze tentoonstelling focust ze zich op Gronings gras. De titel allitereert duidelijk met ‘Gronings gas’. Geene wil er niet te diep op ingaan, maar ziet wel degelijk parallellen met de bevingsproblematiek en het achterstellen van de noordelijke regio: ,,Gras is een ondergewaardeerd plantje waar iedereen zomaar op staat.’’

Ook bij de Euroborg kreeg ze een polletje van het veld van de FC. ,,Van welk deel het precies is, weet ik niet. Maar het weekend erop hoorde ik tijdens een wedstrijdverslag de commentator wel kritische opmerkingen maken over het veld in Groningen...’‘

Maandenlang gras plukken uit het Noorderplantsoen

Blikvanger op de expositie is een 7 meter lang vel met gras uit het Noorderplantsoen. Sinds november hebben Geene en enkele mensen van de galerie er sprietjes geplukt en die gescand. Nu kan iedereen het gras bestuderen, waar men ‘s zomers achteloos op verpoost. ,,Het zijn een soort individuutjes. Elk sprietje is weer anders.’’ Er zijn lange en korte, brede en smalle; het gras in het Noorderplantsoen bestaat uit verschillende soorten, is de conclusie. Wellicht is er ook wat overgewaaid naar het gazon van Bert Visscher?

Beneden, bij ArtIsBook, is een wand gevuld met blauwdrukken van gras. Het is geïnspireerd door de ‘cyanotypen’ van Anne Atkins, die in de 19de eeuw al silhouetten van zeewieren afdrukte. Geene richtte zich op gras, dat groeit in de binnenstad van Groningen. In bijna 200 straten plukte ze een polletje, dat ze in een blauwdruk vastlegde. Het ziet er wetenschappelijk uit. Maar in elke prent staat geen naam van het gras, maar alleen de straatnaam, waar het gevonden is. Het is een andere manier van ordenen, die de kunstenares voor ogen staat.

Nieuw is een vitrine met kunstmest. Zo’n 1500 korreltjes zijn gegoten in een druppel epoxy. Waarom deze zijstap? ,,Kunstmest hoort er bij. Geen grasveld zonder kunstmest’’, zegt Geene grappend. ,,Het houdt het onkruid toch weg?’’, vraagt ze zich hardop af. Op zo’n gazon kom je dus geen klavertje vier tegen. Tenzij je veel geluk hebt.

Tentoonstelling en g(r)astenboek

Gronings Gras van Anne Geene in Block C/ArtIsBook aan de Westerhavenstraat 14/14a, Groningen. Open: T/m 15 april, vr/za 13-17.

Bezoekers wordt verzocht een grassprietje mee te nemen voor het G(r)astenboek.

Het 7 meter lange kunstwerk met gras van het Noorderplantsoen wordt na afloop van de tentoonstelling in kleine stukken opgedeeld, zodat iedereen een ‘plag’ kan kopen.