Claude Cahun gebruikt haar eigen evenbeeld om zichzelf telkens opnieuw uit te vinden en aannames rondom haar identiteit te ontmaskeren | Visualia 1401

Dit is Claude Cahun. Haar werk is te zien in de Rotterdamse Kunsthal en bestaat uit foto’s van Parijse theatergezelschappen, haar privéleven en vooral geënsceneerde scènes waarin ze genderrollen, seksualiteit en verschillende identiteiten van zichzelf onderzocht en op de planken bracht.

Claude Cahun, ‘I am in training, don’t kiss me’ (1927) (detail)

Claude Cahun, ‘I am in training, don’t kiss me’ (1927) (detail)

Lees meer over
Beeldende kunst

Haar invloed op de surrealistische beweging van de jaren twintig en dertig was groot en inspireerde fotografen als Cindy Sherman en Nan Goldin en podiumkunstenaars als David Bowie. De surrealistische fotograaf Lee Miller, muze van Man Ray, liep in de jaren dertig op een van de vele bijeenkomsten van de experimentele kunstscene tegen de excentrieke Claude Cahun aan. Miller had durven zweren dat ze een man zag met twee spuuglokken op het voorhoofd, een colbertje met een foto van zichzelf op de rugzijde gespeld en een lage, raspende stem. Ze was geen man maar een vrouw, liet ze aan Miller weten, en zette geregeld een masker op om van identiteit te veranderen.

Nieuws

menu