Vloeiende schoonheid | Visualia 1354

Kijken naar het werk van Alida Pott is een belevenis. In het Groninger Museum in één van de ovalen zalen loop je er vluchtig langs en je denkt eerst: wat is er zo bijzonder aan? Het bijzondere is allereerst dat Alida Pott lid van De Ploeg was.

Alida Pott: 'Boomgaard Blauwborgje' (ca 1920) olieverf op board (34,5 x 28,8 cm)

Alida Pott: 'Boomgaard Blauwborgje' (ca 1920) olieverf op board (34,5 x 28,8 cm)

Vanaf het begin in 1918. Eén van de weinige vrouwen. Dat wil je dan wel zien, want hoe hebben vrouwen het er binnen die mannelijke avantgardistenclub van afgebracht? We zien een serie exotisch aandoende landschappen, een onhollandse wereld, sterk gestileerd opgezet, met felle kleuren in aquarel of olieverf. Voor je het weet kun je er je ogen niet vanaf houden.

Is dit nog wel De Ploeg, vraag je je af, net als vele anderen zich dat afvroegen sinds Alida Pott dit geschilderd heeft. Exotisch in de zin van een vloeiende, weelderige schoonheid, een buitenwereld in verzadigde kleuren, met bomen, planten, een paadje, alsof we ons in de tropen bevinden. Maar het is gewoon Groningen, even buiten de stad, langs het Reitdiep, rondom twee kleine boerderijen die Blauwborgje heetten. George Martens, een van de oprichters van De Ploeg, was met Alida getrouwd en had het geluk dat ze bereid was om te blijven werken, zodat hij zijn gang kon gaan.

Weinig tijd

Je weet niet hoe ze zich zou hebben ontwikkeld als ze tijd zat had gehad. Nu was ze gedwongen om, naast het moederschap en haar werk als tekenlerares, in de weinig tijd die ze overhield, heel geconcentreerd bezig te zijn. Ze daalde dan zo in zichzelf af, tot er onder haar handen een persoonlijk oeuvre ontstond dat klein bleef, maar intussen heel bijzonder werd. Dat vond George Martens ook, al wilde hij getuige een brief die hij aan haar schreef, er tegenover haar niet te veel over zeggen omdat ze anders ‘verwend’ zou worden.

En nu lopen we daar in het museum langs haar paradijselijke landschappen met hun vreemde horizons en ongewone kleuren, verrassende stileringen en symbiotische kleurvlakken en we verbazen ons. Maar dat is niet alles. Er is ook een wand met portretten. Ook sterk gestileerd, scherp van lijn, krachtig van vorm en op dezelfde wonderbaarlijke manier geschilderd als de landschappen. Fel van kleur en uitdrukking. Avant-garde pur sang. Het zijn onderwerpen die ze waarnam, maar die met behulp van haar penselen vanuit haar innerlijk ten diepste bezield werden.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Beeldende kunst
Kunst
menu