Pieter Waterdrinker schrijft met 'Biecht aan mijn vrouw' een kroniek van een dolende wereldburger | recensie ★★★★☆

De nieuwe Pieter Waterdrinker is een drieluik: drie levens worden er verteld – levens die gaandeweg met elkaar versmelten. Zo zijn er de wederwaardigheden van een schrijver in een dubbel isolement. Niet alleen heeft hij met vrouw en katten huis en haard in Sint-Petersburg moeten verlaten vanwege corona, hij heeft haar nu ook in Frankrijk moeten achterlaten voor een promotietour voor zijn nieuwste boek. En dus hangt hij rond in Amsterdam.

.

.

Lees meer over
Boeken

Daar loopt hij een jonge vrouw tegen het lijf: Jeva Harms. Een nogal neurotisch, tamelijk ongericht projectiel. En ook wordt de schrijver geconfronteerd met een vroegere klasgenoot: de knappe, succesvolle Otto Brons. Met (en zonder) hen doorleeft hij zijn verblijf in Amsterdam in die rare coronatijd. Veel doet hem denken aan het verleden; een nieuwe ontwikkeling brengt hem een groot schuldgevoel. Het gevoel waar de titel van het boek Biecht aan mijn vrouw naar verwijst.

Chroniqueur van zijn eigen tijd

Nieuws

menu