Hoe is de nieuwe Billie Eilish? 'Toen ik die plaat voor het eerst hoorde, heb ik 'm afgezet. Ik moest huilen' | recensie & playlist

Billie Eilish komt op haar negentiende met een verrassend gerijpte tweede plaat. Ingetogen, schurend, goudeerlijk en bloedmooi, voor alle leeftijden.

Billie Eilish op Lowlands, 2019. ,,Daar stond ik ook bij te janken."

Billie Eilish op Lowlands, 2019. ,,Daar stond ik ook bij te janken." Foto: André van der Veen

Een twintiger over Happier Than Ever , het tweede album van Billie Eilish: ,,Toen ik die plaat voor het eerst hoorde, heb ik ‘m afgezet. Ik moest huilen.”

Billie Eilish is een fenomeen. Dat is ze al vanaf het moment dat ze haar eerste nummers deelde, op haar dertiende. Ze was zeventien toen haar debuutalbum uitkwam, If We All Fall Asleep, Where Do We Go ?

Debuutalbum is een artistiek mirakel

Een raadselachtige plaat was dat, die toch heel veel zei - vooral tegen generatiegenoten. Het is een artistiek mirakel dat die duistere, schrijnende klanken, vastgelegd op de slaapkamer van oudere broer Finneas O’Connell, zoveel snaren raakten. Dat zeg wel iets over haar zeggingskracht.

En dat is niet minder geworden op Happier Than Ever , haar tweede. Opnieuw is ze goudeerlijk, en juist daarom zo herkenbaar.

De twintiger : ,, Your Power , dat gaat over foute relaties, over machtsmisbruik van een man naar een vrouw toe. Dat raakte me heel erg.”

Ook Billie Eilish maakt wat mee. Dezelfde, of soortgelijke dingen als haar publiek. Maar bij haar is het bijna openbaar. Growing up in public , om met Lou Reed te spreken, of in haar geval: growing up online , waar iedereen wel wat te zeggen heeft over haar muziek, haar relaties, haar kleren, haar haar. Eerst zwart met groen, nu geblondeerd.

Male Fantasy

De twintiger: ,,Ze kleedt zich nu ook wat bloter dan vroeger , en waarom niet? Op je veertiende ga je niet in beha op tv. Als je vrouw wordt, mag je ook andere kleren aan, bloter, zonder dat dat meteen geseksualiseerd wordt. Daar gaat Male Fantasy over. Als vrouw gebeurt je dat best veel, vanaf heel jonge leeftijd. Geen vrouw die niet te maken heeft met cat calling . Dat mannen je najoelen.”

Intussen gaat het bij Billie Eilish natuurlijk niet alleen om die teksten. Die zingt ze doorgaans op een heel ingetogen manier, al kan ze ook vlammen. Broer Finneas trekt onder die mijmerende melodieën schitterende, sterk versoberde elektronische decors op, subtiel elementen lenend uit house, hiphop en meer. Op papier is het lastig voorstelbaar dat ze met zulke fluisterende, vervreemdend schuifelende liedjes festivalweides stil kan krijgen.

Multitalent

De twintiger: ,,Maar toch komt het op de een of andere manier over, ze valt niet weg op zo’n groot podium. Op Lowlands stond ik ook te janken. Dat doet ze toch maar even. Het is gewoon een multitalent.”

Billies debuut en haar Lowlands-optreden overrompelden ook deze oudere witte man. De zeventienjarige van toen is nu negentien en haar tweede album is een wonder van groei. En die titel, Happier Than Ever , is niet louter cynisch.

De twintiger: ,,Het is alsof je terugkijkt op een periode waarin heel veel shit is gebeurd, maar dat je eindelijk ziet dat er toch wel wat moois in zat. Als je wat ouder bent, eind twintig of zo, heb je heel wat meegemaakt, maar dan kun je ook wat zonniger naar de toekomst kijken. Ik vind het heel knap dat ze als meisje van negentien al zo kan zingen en zulke teksten kan schrijven. Ze kan mensen in hun ziel raken. Voor mezelf snap ik haar.”

#

Billie Eilish: Happier Than Ever. Darkroom/Universal.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Muziek
menu