Eels doet er wat gitaren bij op tweede pandemieplaat | albumrecensie ★★★☆☆

.

Eels – de Amerikaanse band die in feite een solo-project is van Mark ‘E’ Everett (58) – toont zich een echte coronakampioen. Met Extreme Witchcraft levert Eels al zijn tweede pandemiealbum van deze virusuitbraak af. In oktober 2020 verscheen Earth to Dora. Een, zeker voor een depressieveling als Everett, verrassend troostrijk album met een akoestische inslag.
Lees meer over
Muziek

Enkele lockdownvariaties later klinkt Extreme Witchcraft dankzij de inzet van meer elektrische gitaar een stuk steviger. Niettemin maakt het net een tandje minder indruk dan zijn voorganger, die urgenter en intiemer klonk. Extreme Witchcraft kent zeker zijn goede momenten. Openingssong Amateur Hour is een opzwepende bluesrocker en The Magic een lekker hoekige gitaarsong.

Daarentegen komt het bluesy Steam Engine nauwelijks op stoom. Net als het kabbelende Strawberries & Popcorn . What It Isn’t is op zichzelf een goed opgebouwd, karakteristiek Eelsnummer. Alleen is het raadselachtig waarom Everett ervoor koos het refrein door een stemvervormer te schreeuwen in plaats van gewoon te zingen.

Het hoogtepunt valt aan het eind als Eels plots weer klinkt als in zijn beste dagen eind jaren 90. Lekker dreigend basloopje om te beginnen en dan een introspectieve tekst, die losjes en genadeloos is, zoals alleen Everett ze schrijft. De conclusie: Sometimes, I know, I don’t shut up/ When I probably should .

#

Eels: Extreme Witchcraft

PIAS

★★★☆☆

Nieuws

menu