George Harrison: All Things Must Pass (50th anniversary) | CD-recensie ★★★★☆

Van het predicaat ‘stille Beatle’ was zes maanden na het uiteenvallen van de Fab Four niets meer over. Dankzij zijn drie lp’s tellende All Things Must Pass stapte George Harrison in november 1970 definitief uit de schaduw van Paul McCartney en John Lennon.

George Harrison: All Things Must Pass (50th anniversary).

George Harrison: All Things Must Pass (50th anniversary). Foto: G.H. Estate Limited / Universal

Onder aanvoering van de single My Sweet Lord schoot het album begin 1971 naar de top van de hitlijsten. Dat was zowel Lennon als McCartney met hun eerste soloalbums na het uiteenvallen van The Beatles niet gelukt.

Op All Things Must Pass draait het om geloof, hoop, liefde en pijn. Liedjes die getuige deze jubileumeditie nog steeds overeind staan. En dankzij de nieuwe mix van Paul Hicks in stereo, 5.1 en Dolby Atmos is een langgekoesterde wens in vervulling gegaan.

Hij kreeg het voor elkaar om de overdaad aan galm en bombast van producer Phil Spector te laten verdwijnen, maar de ziel van de plaat in stand te houden. Nog niet eerder waren in de kamerbrede arrangementen van Wah-Wah , Let It Down en Art Of Dying zoveel details hoorbaar. Verwacht geen wereldschokkend ander geluid, maar de spreekwoordelijke deken dat van de luidsprekers is afgehaald.

Hicks hulde vorig jaar al het net zo essentiële John Lennon / Plastic Ono Band (ook uit 1970) in een nieuw jasje en maakte in 2005 al een nieuwe mix van de registratie van het door Harrison opgezette Concert for Bangladesh.

Net als de recente Beatles-uitgaves en die van McCartney en Lennon kan je ook bij het magnum opus van George Harrison kiezen uit verschillende versies. Wie zich volledig laat onderdompelen kiest voor de - overigens vrij prijzige - 5CD+Blu-ray of 8LP box set, inclusief kale demo’s en werkversies.

Harrison laat de liedjes in demovorm - alleen op gitaar, of begeleid door bassist Klaus Voormann en drummer Ringo Starr - in alle puurheid horen, terwijl hij tijdens de studiosessies met zijn groep begeleiders flink met de arrangementen stoeit. Het levert verrassende alternatieve versies op van Run Of The Mill , I Dig Love en vooral Hear Me Lord , waarin de ex-Beatle samen met maatje Eric Clapton een minutenlang gitaarduel aangaat.

Er schuilen zelfs een paar nooit eerder uitgebrachte liedjes op de bonus cd’s, zoals de ruwe diamantjes Cosmic Empire en I Don’t Want To Do It .

En jaaaa... ook die spontane jam sessies maken deel uit van het pakket, net zoals het originele album dat in 1970 vergezeld ging van een Apple Jam lp. Tussen de bedrijven door speelt Harrison met Clapton, Starr, Bobby Whitlock, Jim Gordon, Carl Radle, Bobby Keys, Jim Price en zelfs Ginger Baker lekker losse en vooral harde bluesy rock, toevallig opgenomen door technicus Phil McDonald. Een vrijblijvende toevoeging aan een bloedserieus klinkend dubbelalbum.

Vooral die jams leidden en passant tot de formatie van Derek & The Dominoes: de groep die Clapton, Whitlock, Radle en Gordon een half jaar later met de hit Layla legendarisch maakten.

Alle sappige en aanverwante verhalen daargelaten: het niveau van dit rijk gevulde album zou George Harrison tot zijn vroege dood in 2001 nooit meer evenaren.

Een Beatle bevrijd van zijn verleden.

George Harrison: All Things Must Pass - 50th Anniversary (Universal)

Je kunt deze onderwerpen volgen
Muziek
muziek
menu