Gestemd op 'Roller Coaster' van Danny Vera bij de Top 2000? Dan moet je echt naar de liedjes van Jim Croce luisteren

Onlangs zijn de drie albums van Jim Croce uit begin jaren 70 opnieuw uitgebracht. Muziekredacteur Job van Schaik over de hereniging met een oude liefde, met dank aan Danny Vera.

Scan Job van Schaik. Jim Croce, 1968

Foto: Ingrid Croce

This work is in the public domain in the United States because it was published in the United States between 1926 and 1977, inclusive, without a copyright notice. For further explanation, see Commons:Hirtle chart as well as a detailed definition of "publication" for public art. Note that it may still be copyrighted in jurisdictions that do not apply the rule of the shorter term for US works (depending on the date of the author's death), such as Canada (50 p.m.a.), Mainland China (50 p.m.a., not Hong Kong or Macao), Germany (70 p.m.a.), Mexico (100 p.m.a.), Switzerland (70 p.m.a.), and other countries with individual treaties.

Scan Job van Schaik. Jim Croce, 1968 Foto: Ingrid Croce This work is in the public domain in the United States because it was published in the United States between 1926 and 1977, inclusive, without a copyright notice. For further explanation, see Commons:Hirtle chart as well as a detailed definition of "publication" for public art. Note that it may still be copyrighted in jurisdictions that do not apply the rule of the shorter term for US works (depending on the date of the author's death), such as Canada (50 p.m.a.), Mainland China (50 p.m.a., not Hong Kong or Macao), Germany (70 p.m.a.), Mexico (100 p.m.a.), Switzerland (70 p.m.a.), and other countries with individual treaties.

Toen ik 15, 16 jaar oud was, luisterde ik heel veel naar de muziek van Jim Croce. Ik kon op mijn slaapkamer middagen lang wegdromen bij zijn melodieuze, soms vrolijke, maar overwegend weemoedige liedjes. Dan fantaseerde ik over een ander leven, on the road , ver weg. Het was een haast obsessieve liefde – ik luisterde lange tijd nergens anders naar.

Omgekomen bij een vliegtuigongeluk

Ik leerde de Amerikaanse singer-songwriter eind jaren 70 kennen via een oudere nicht. Zij had Croce’s drie albums uit begin jaren 70 en maakte er voor mij een paar cassettebandjes van. Die heb ik stuk gedraaid. Dat Jim toen al dood was, wist ik niet. Internet bestond nog niet en bovendien was ik niet geïnteresseerd in de man zelf. Het was puur die muziek.

Veel later vernam ik dat Jim Croce in september 1973, 30 jaar oud, omgekomen was bij een vliegtuigongeluk, een dag voor de single I got a name uitkwam. En dat hij pas na zijn dood echt beroemd werd. Ik wist ook niet dat hij voor zijn drie bekende albums al een folkplaat maakte met zijn vrouw, in 1969, en in 1966 een album in eigen beheer had uitgebracht.

Ruim 25 jaar niet geluisterd

Dat kwam ook omdat ik mijn liefde voor Jim Croce’s muziek halverwege de jaren 80 kwijtraakte. Ik had zijn liedjes te vaak gehoord en vond de melodieën opeens te zoetsappig, te voorspelbaar ook. Dacht ik toen. Ruim 35 jaar heb ik niet meer naar zijn muziek geluisterd, behalve als er eens een liedje voorbijkwam op de radio. Het deed me niet veel meer.

Dat veranderde eind vorig jaar, toen Danny Vera met Roller Coaster bovenaan de Top 2000 belandde. Prachtig liedje, dacht ik, maar dat gitaarintro ken ik toch? Die stem, die melancholie? Is dit niet gejat van Jim Croce? Ik keerde terug naar mijn oude liefde, op Spotify. En nee, Roller Coaster is niet gejat. Maar het roept wel songs als Age , I’ll have to say I love you in a song en Thursday van Jim Croce’s postuum verschenen album I got a name in herinnering.

Iets meer dan 90 minuten muziek

Ik viel opnieuw als een blok voor de liedjes van Jim Croce en dan vooral die rustige, die me aan Roller Coaster deden denken: dat zijn er veel, zoals ook Alabama rain en These dreams van het album Life and times (ook uit 1973). En New York’s not my home en Photographs & memories van You don’t mess around with Jim (zijn officiële debuutplaat uit 1972). Iedereen die op Roller Coaster heeft gestemd, zou ze moeten beluisteren.

Vorige maand kwam ik erachter dat die drie albums begin dit jaar opnieuw zijn uitgebracht. Ik heb ze meteen gekocht. Ze bevatten in totaal 44 korte liedjes, met bij elkaar opgeteld iets meer dan 90 minuten muziek. Ik kan alleen maar gissen naar hoeveel uren ik ernaar geluisterd heb. En nog ga luisteren. Terugkijkend, veertig jaar na onze eerste ontmoeting, vermoed ik dat Jim Croce bepalend is geweest voor de ontwikkeling van mijn muzieksmaak, waarin melodie en weemoed de constanten zijn.

De drie albums van Jim Croce zijn heruitgegeven op cd en vinyl door BMG.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Muziek
menu