'Ik heb het tegen jou': Een echte voorstelling! Buiten! Geweldig! En Loods13 laat meteen maar weer zien hoe je zoiets mooi aanpakt | theaterrecensie ★★★★☆

Een buitenvoorstelling na al die tijd van cultuurdroogte, met lekker avondweer. Het voelde niet eens vertrouwd, maar domweg als een gloednieuwe sensatie. Loods13, het jeugdtheatergezelschap van Emmen, hoefde er maar een paar stappen voor te zetten buiten het eigen theater in het Rensenpark.

Femke Torensma (links) en Lieve Govers in 'Ik heb het tegen jou'.

Femke Torensma (links) en Lieve Govers in 'Ik heb het tegen jou'. Foto: Reyer Boxem

Het opgetogen publiek stapte die metertjes mee, gewapend met een koptelefoon, naar de plek waar vroeger de kangoeroes rond hupten. Dit dier was vindingrijk verwerkt in de half uur durende voorstelling Ik heb het tegen jou . Want een kangoeroe heeft een buidel, en daar kun je je veilig en warmpjes in terugtrekken, als het alle reuring erbuiten al te nadrukkelijk het leven bepaalt. Maar wordt het op den duur ook niet saai, daarbinnen?

Een mooi duo

Ik heb het tegen jou is gemaakt voor het tussenjaar, voor scholieren/studenten die tussen twee opleidingen zitten en/of gewoon aan theater(maken) willen ruiken. Door het rare jaar-waarin-niks-kon was er nu maar één aanmelding: die van de jonge Lieve Govers. Zij speelde daar op dat glooiende vlak samen met de veel meer ervaren Femke Torensma. Govers gaf bevlogen en aangenaam tegenspel tegenover dit theaterdier, bij wie je je afvraagt wie dit later komt stelen.

In Ik heb het tegen jou zoeken de twee elkaars vriendschap, maar net zo hard hun eigen persoonlijkheid, vechtend tegen de vertwijfeling. En dan is er nog een roepende moeder die er tussendoor fietst, gespeeld door de muzikale en met een fijne zangstem gezegende Julia Dubbelboer, een komisch talent met een sterke timing.

Verguisd verleden of mooie toekomst

Het veld ligt bezaaid met oude, kennelijk ooit door het duo gedragen kledingstukken en meer van zulks. Een boom en de struiken zijn er ook nog mee behangen. Een sterk beeld. Ze vertegenwoordigen zowel een gekoesterd als verguisd verleden. Dat wordt een moment heftig, als een van de wereld geraakte Torensma samen met zo’n stuk textiel zichzelf lijkt te willen begraven.

‘Als je mij te hard knijpt, ben ik dood’, klinkt het al snel, haast berustend uitgesproken. Het gaat over aantrekken en loslaten, over samen willen zijn en wegkruipen. Dat klinkt zwaar, maar is het niet, de teneur blijft optimistisch. De problematiek, overtuigend voorgeschoteld, wordt heel slim gemonteerd en totaal zonder forceren afgewisseld met grappige scènes, waarmee Torensma, Govers en Dubbelboer wel raad weten. Alles in een goed gedoseerde energie. Knap regiewerk van Anne Minke-Meijer, die ook de met elkaar geschreven teksten tot een geheel smeedde.

Maak hier gebruik van

Het zou mooi zijn als de jeugd in Emmen en omstreken én hun ouders de waarde van Loods13 breder inzien. Een theaterinitiatief als dit is voor iedere jongere vormend voor het leven. Loods13 verdient het meer te zijn dan een eiland in de verte.

Wie de voorstelling nog wil zien kan voor vrijdag- en zaterdagavond nog tickets proberen te scoren, via de website van Loods13 . De fietsroute op FestiValderAa waarin de voorstelling volgende week is opgenomen, zit alle keren vol.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Theater en musical
Theater
Festivals
menu