Hennie Enting oet Assen is streektaolambassadeur: ‘Het Drèents is een stukkie van mijzölf’ | Hier kom ik weg

Hennie Enting. Eigen foto

De rubriek Hier kom ik weg is een samenwarking met het Huus van de Taol en giet over Drenten en heur verhalen. Hennie Enting oet Assen is roem een jaor streektaolambassadeur in heur gemiente. Taol hef, as dochter van een Drèentse pap en een Friese mam, altied heur interesse had. ,,Ik bin meertaolig opgruid.”

Hennie Enting (63) komp oet het jongste dörp van Drenthe: Witteveen. Een dörp dat in 1924 ontstiet as het veengebied tussen Börk en Aalden ontgunnen wordt. ,,Het is een stukkie veen tussen de zaanddörpen. De mèensen die der in mien jeugd woonden, kwamen overal vort. Ik heurde allerlei Drèentse varianten in het dörp en ok wel Grunnings.”

Heur pap, die boer was, kwam van Oranjedörp en heur mam oet Leeuwarden. ,,Het Drèents uut de buurt van Emmen is mien Drèents. Het lek op dat van Daniël Lohues. Ik zeg bijveurbeeld ‘huus’. Mien buurwichie kwam uut Börk en zee ‘hoes’. Mien pap preut plat en mam Nederlands. Wij hadden het in huus wel veul over taolen en de verschillen dertussen. Ik bin meertaolig opgruid.”

Bij Enting in hoes in de Asser wiek Kloosterveen komt het Drèents overal terug. Tot op de koffiemokken an toe. ‘Vernuver je der met’ stiet derop. Enting: ,,Nuver is zu’n woord waor mien mam as Friezin an wennen mus. In het Drèents is het iets positiefs - leuk of mooi - maor in het Fries betiekent het raar. Het hef een veul negatievere lading.”

Eigenheid

Nieuws

menu