16 broers en zussen uit Schoonebeek vieren samen hun duizendste verjaardag. ‘Je hebt altijd wel een broer of zus waarmee je iets kan delen’

Gouden vlaggetjes en opblaasletters bestaande uit één 1 en drie 0’en wapperen op het schoolplein van basisschool De Oliebron in Schoonebeek. Zestien broers en zussen van de familie Bouwers vierden zaterdag hun gezamenlijke duizendste verjaardag, op het schoolplein waar ze ooit allemaal als peuter speelden.

Familie Bouwers samen 1000 jaar oud. Achter van links naar rechts: Lucas, Hans, Ernst-Jan, Egbert, Albert, Lammert, Harrie, Ger, Frans. Aan picknickbank van links naar rechts: Geke, Anna, Hennie, Ria, Ineke, Ciska, Ada.

Familie Bouwers samen 1000 jaar oud. Achter van links naar rechts: Lucas, Hans, Ernst-Jan, Egbert, Albert, Lammert, Harrie, Ger, Frans. Aan picknickbank van links naar rechts: Geke, Anna, Hennie, Ria, Ineke, Ciska, Ada. Foto: Jan Anninga

Veel is er bij de school in al die jaren niet veranderd, vinden eigenlijk alle 16 broers en zussen. Boven de deur van de school hangt een spandoek met hun namen. Frans (72), Geke (71), Albert (70), Egbert (69), Anna (67), Hennie (66), Lucas (65), Hans (64), Ria (63), Ineke (61), Lammert (60), Harrie (59), Ada (57), Ger (54), Ciska (53) en Ernst-Jan (49).

Donderdag werd Ria 63, en dat maakte het getal rond. Bij elkaar opgeteld heeft de hele familie dus al een millennium op de wereld rondgesjouwd.

Hoewel hun ouders jong overleden (Ernst-Jan was 13 toen zijn vader overleed, en 16 toen zijn moeder overleed), zijn alle broers en zussen mét aanhang nog in goede gezondheid. Geen kind, kleinkind of achterkleinkind overleed. In totaal hebben ouders Lutina Jagt en Frans Bouwers nu al 120 nazaten.

Oudste dochter Geke: ,,Ze zeggen wel eens: kinderen uit een groot gezin komen minder goed terecht. Dat is bij ons niet zo.”

Het idee voor het 1000-jaarfeest komt doordat de kinderen Ernst-Jan en Ada apart van elkaar een artikel in het Algemeen Dagblad lazen van een familie met veertien kinderen die hun gezamenlijke duizendste verjaardag vierden. Ze sloegen aan het rekenen en kwamen erachter: verhip, dat kunnen ook wij dit jaar doen! Maar dan beter: met z’n 16-en.

Gezelligheid en structuur

Het is een dag om herinneringen op te halen. En die zijn er te over. Het gezin werd altijd gekenmerkt door gezelligheid. Iedereen was er voor elkaar, vertelt Hans. ,,En er was orde en structuur. Half 6 was het eten. Was je om 17.35 binnen, dan mocht je veertien treden omhoog. Hup, op bed, tot morgenvroeg.” Maar dan waren de broers en zussen er ook voor elkaar. ,,Er was altijd wel iemand die je stiekem nog een gehaktbal kwam brengen.”

Het gezin was wel hectisch, herinnert Ria zich. ,,Maar er kon ook altijd wel iemand aanschuiven”, vult oudste broer Frans aan. ,,Als er achttien aan een tafel kunnen, dan zijn negentien mensen ook geen probleem, zei onze moeder.”

,,Als wij ’s nachts op stap gingen met elkaar,” vertelt Ineke, ,,legde onze moeder een briefje op tafel met al onze namen. Als we dan thuiskwamen moest je je naam doorstrepen. En de laatste die thuiskwam, moest de deur op slot doen. Maar dan was het al zeven uur in de ochtend. Dan was het eigenlijk niet meer de moeite.”

,,Op een dag had iemand de deur al op slot gedaan, terwijl Harrie nog niet thuis was”, herinnert Geke zich. ,,Dus wat deed Harrie? Hij haalde een ladder uit de schuur, die zet hij tegen het huis op bij zijn slaapkamerraam. Toen hij naar binnen wilde gaan, kwam de politie eraan. En wat riep onze Lammert vanuit het raam naar de politie? ‘Dat is een inbreker, hoor.’”

Ondeugd

Vader Frans was waterfitter en werkte met waterleidingen. Moeder Lutina was huisvrouw en – welbeschouwd – briljant manager. ,,Als wij ruzie hadden thuis, dan knapte ze het zelf op”, zegt Ineke. ,,Je hoort vaak in gezinnen dat de moeder zei: ‘als je vader vanavond thuis komt, dan...’ Dat was bij ons thuis niet. Toen Harrie en Lammert voor de zoveelste keer ruzie aan het maken waren, was mijn moeder het zat. Ze liep de keuken uit, pakte de koppen bij elkaar en bam! In één klap was het gebakkelei over.”

Als een aantal van de broers en zussen bij elkaar zit, komt het ene na het andere verhaal los. Bordjes in het dorp vernielen, ruiten ingooien, pallets met kunstmest laten omvallen, achtervolgd worden door de politie vanwege een opgevoerde brommer, met een verstoppoging tussen de varkens in een boerenschuur tot gevolg. Het zijn de ondeugden die eigenlijk wel passen bij zo’n grote heksenketel van een gezin. Albert: ,,Als je al onze avonturen op een hoop veegt, dan kun je er een boek van schrijven.”

Maar op zondag zat men toch altijd netjes in de kerk. Al ging dat niet altijd van harte. Het leidde onder de kinderen wel eens tot opstandigheid. Dan wilde ze naar het zwembad. Of kwam de ijscokar voorbij en keken alle Bouwers verlekkerd naar het tingelingelingende karretje. Maar kopen mocht nooit, het was immers zondag. Albert: ,,Tot onze moeder op een dag vroeg: ‘wat voor ijsco moeten jullie hebben?’ Ze had zich bedacht, want – zo zei ze – ‘jullie zeggen allemaal: ‘godverdomme! daar gaat die ijscokar langs’, en dat is ook niet goed’.”

Ouderlijk huis

Tijdens het 1000-jarig feest, gaan alle broers en zussen gezamenlijk even op de fiets naar het ouderlijk huis. Herinneringen ophalen. Als ze terugkomen heeft Albert - de kleinste broer met een grote leren hoed op en een ringbaard - een grote grijns op zijn gezicht. ,,Het flesje bier dat ik op 15-jarige leeftijd in de schuurmuur heb gemetseld, zit er nog steeds. Dat was de ‘duizendste steen’. En de vrouw die er nu woont, wist van niks!”

De broers en zussen en aanhang genieten zichtbaar van de dag. Het is gewoon bijzonder, vindt Hans. ,,Pa en ma zijn er niet meer, maar alle anderen zijn nog altijd in goede gezondheid.” Alle broers en zussen zien elkaar dan ook met grote regelmaat. Elke drie maanden vieren ze alle verjaardagen in één keer.

De waarde van al die broers en zussen is dan ook eigenlijk onschatbaar. ,,Met onze ouders hadden we niet veel quality time ,” zegt Ria. Ineke: ,,Maar je had altijd wel een broer of zus waarmee je iets kon delen.”

Je kunt deze onderwerpen volgen
Drenthe
menu