De 15-jarige Willeke Dost uit Koekange verdween van de aardbodem, hoe zat het ook al weer?

Herna Mulders, de pleegmoeder van Willeke Dost. Foto: Marcel Jurian de Jong

Voor de zoveelste keer graven politie en justitie sinds maandagmorgen naar het vermiste meisje Willeke Dost. Het pleegmeisje dat in januari 1992 verdween blijft ze de gemoederen bezig houden.

Niet voor niets. De vermissing van Willeke Dost is omgeven door raadsels. In de nacht van 14 op 15 januari verdween het 15-jarige meisje spoorloos uit de boerderij van haar pleegouders in Koekange.

Lang werd uitgegaan van een vermissing. Pleegvader Piet Mulders trof ‘s ochtens een leeg bed aan en zag in de schuur dat haar fiets verdwenen was. Ook een rugtas met wat kleding en foto’s van haar biologische familie waren weg. De pleegfamilie ging er vanuit dat Willeke vast naar school was.

Politie bellen

Dat was niet zo. Na een telefoontje met de mentor bleek het meisje niet op school te zijn geweest die dag en even na tien uur ‘s avonds belden de pleegouders de politie om haar als vermist op te geven. De politie start een zoektocht en zet acht rechercheurs op de zaak. Maar omdat de politie uitgaat van een vermissing wordt in de boerderij geen sporenonderzoek gedaan.

Hoe kwam Willeke in dat pleeggezin terecht?

De zwerftocht van Willeke Dost begon op tweede kerstdag 1977, ze is dan precies dertien maanden oud. In haar geboortedorp 2e Exloërmond verongelukten haar beide ouders bij een auto-ongeluk op de Mondenweg, nadat ze friet haalden bij de plaatselijke snackbar. Oma in Sleen ontfermde zich over Willeke, maar de kinderbescherming haalden haar daar weg. Na een nieuw pleeggezin kwam Willeke als zesjarige in het jeugd-psychiatrisch centrum De Ruyterstee in Smilde terecht.

Na een verblijf van vier jaar in Smilde werd de 10-jarige Willeke in het therapeutisch pleeggezin Mulders in Koekange geplaatst. De Mulders hebben ervaring: ze vingen al zo’n achttien kinderen op. Willeke was de laatste.

Hoe ging het daar?

Volgens veel getuigen bloeide Willeke op. Ze ging naar school in Meppel, reed paard en speelde piano. Ook had ze verschillende vriendinnen. Op vrijdag ging ze naar Groningen voor creatieve therapie. De maanden voor haar verdwijning gebeurde weinig bijzonders in het leven van Willeke.

Hoe ging het verder na die vermissing?

Na een paar weken bracht de politie het aantal rechercheurs terug naar twee en onderzocht verschillende tips. Maar een spoor van Willeke ontbrak. In 1996 besloot justitie de zaak Dost niet te heropenen na een aflevering van Peter R. de Vries. Wel werd de druk om de zaak op te pakken groter.

Het aantal geruchten nam rap toe. Zo zou Willeke zwanger zijn geweest, gespot zijn op tippelzones en de pleegfamilie werd steeds meer verdacht van een misdrijf. In 1998 vroeg pleegvader Piet Mulders in een brief aan het openbaar ministerie om een nieuw politieonderzoek.

Een jaar later verscheen een foto van een 22-jarige Willeke Dost op internet: zo zou het vermiste pleegmeisje er nu uit moeten zien. Paragnosten besteden aandacht aan de zaak, net als programma’s zoals Tros Vermist.

Grote zoekactie van politie en justitie

Maar pas in 2010 volgt een grote ontwikkeling: Herna en Bart Mulders (pleegmoeder en -broer) worden aangehouden voor de moord op Willeke Dost. Na negen dagen - met intensieve verhoren - worden Herna en Bart weer vrijgelaten. De politie zoekt maandenlang naar het lijk van Willeke in de buurt van de boerderij. Tot september graaft de politie in en rond de boerderij, zonder iets te vinden.

Op 2 december 2011 zijn Herna en Bart Mulders verdachten af vanwege een gebrek aan bewijs. In 2017 zoeken duikers nog naar Willeke Dost zonder iets te vinden. In januari 2018 blijkt dat Dost op de landelijke cold case agenda van de politie staat.

Graafactie onder publieke druk

En nu graaft de politie sinds maandagmorgen weer in de buurt van de boerderij naar het lichaam van Willeke Dost. Op deze plek - op zo’n 150 meter achter de boerderij van de Mulders - werd nog niet eerder gezocht.

De beslissing van de politie komt nadat Ab Bruintjes uit Koekange en Jan Huzen uit Emmen een petitie startten, die op sociale media veel aandacht genereerde. Huzen en Bruintjes denken dat het lichaam van het meisje wel eens achter de boerderij van haar pleegouders aan de Koekanger Dwarsdijk zou kunnen liggen. Bruintjes en Huzen schermen met een anonieme getuige, die – zo wordt na enig doorvragen wel duidelijk –uit Koekange komt. Deze getuige zag twee weken na de verdwijning van Willeke dat er zo’n 150 meter achter de boerderij aan de Koekanger Dwarsdijk gegraven werd.

Ook basseert het duo zich op het rapport van Stichting Signi Zoekhonden en radaronderzoek van anderhalf jaar geleden.

Nieuws

menu