Column Daniël Lohues: Eigenlijk

Foto Archief DvhN

Foto Archief DvhN

Het is zo’n typisch stille avond. Ik zit op de fiets. Licht aan. Ik rij in het donker op achterlangsweggetjes, eigenlijk nergens naartoe. ‘No particular place to go’, hoor ik Chuck Berry van binnen zingen. Ik heb hem ooit nog ontmoet. Was in Utrecht. Hij speelde daar en ik mocht hem na zijn show voor een muziekblad interviewen. Daar zat de man, bezweet, zonder shirt, handdoek om de hals. Naast hem een hoogblonde vrouw. Hij was vriendelijk en gaf mooie antwoorden. Hij vroeg wat voor auto ik reed. Ik had toen nog geen rijbewijs. Dat vond hij nogal raar. „Hoe kom je dan aan een meisje?”, lachte hij. Ik lachte net wat te hard terug. Dat zijn dingen die je bijblijven. Is al weer een poosje terug. Tijd gaat rap.

Nieuws

menu