Groeten uit Grollo(o)

Wie schrijft over Grolloo dreigt al snel te vervallen in een cliché. Dat de tijd er stil staat, of woorden van gelijke strekking. Onzin natuurlijk.

De tent voor het Bluesfestival wordt opgezet. FOTO HARRY TIELMAN

De tent voor het Bluesfestival wordt opgezet. FOTO HARRY TIELMAN

Naoberschap

Kijk naar dat supermarktje. De Gemakswinkel van Grolloo is elke dag open. Zes dagen van acht tot acht en op zondag van 10 tot 17 uur. De vooruitgang gaat echt niet aan dit Drentse dorp voorbij.

Er blijft misschien wél meer in stand dan elders. Dorpsbelangen maakt op het informatiebord bekend dat er binnenkort weer een ‘Samen eten’ wordt georganiseerd. Er mogen 50 van de 700 dorpelingen aanschuiven á raison de 5 euro. Hier heerst nog naoberschap.

Kloppend hart

Schuin tegenover café-restaurant Hofsteenge staat dat informatiebord. En met Hofsteenge is het kloppend hart van de gemeenschap genoemd. Een kloppend hart dat een paar weken geleden nog maar 125 jaar bestond. De vierde generatie Hofsteenges staat inmiddels aan de toog van wat ooit een boerderij met gelagkamer was.

Een toog waar volgend jaar al 70 jaar Grolsch wordt getapt. Reden voor een feestje? ,,We zullen eens kijken wat de brouwer daarvoor over heeft’’, lacht eigenaar John. Eigenlijk heeft zich dus 70 jaar geleden de laatste majeure wijziging voorgedaan in het café?

Bestudering van de menukaart laat zien dat ook dat bepaald niet waar is. Tramezzini met gerookte zalm, roomkaas, rucola en komkommer, vegetarische taco, dat hadden ze vast niet in het assortiment 70 jaar geleden. En een blik op de smartphone leert dat er wifi is voor de klandizie.

Johan Derksen

,,Waren we de eerste mee’’, zegt Hofsteenge. ,,We waren ook de eerste met telefoon.’’ En nu staat alles in en om café-restaurant Hofsteenge in het teken van weer iets nieuws: Het Holland International Blues Festival, geïnitieerd door mister Voetbal International Johan Derksen.

De sportjournalist heeft veel met Grolloo en met blues. Stamt uit de tijd dat hij manager was van Cuby + The Blizzards waarvan frontman Harry Muskee van 1965 tot 1971 een huisje aan de Voorstreek bewoonde. Het is nu het C+B Museum, vier dagen in de week geopend van donderdag tot en met zondag.

Het is woensdag...

 

Zo’n probleempje is op te lossen in Grolloo, waar de 700 inwoners allemaal die andere 699 kennen. Met één telefoontje gaat het museumpje open, Jan Roelof Enting woont ernaast en is één van 45 vrijwilligers. De collectie is een genoeglijke trip down memory lane . Foto’s met een jonge Muskee en een nog jongere Eelco Gelling.

Instrumenten, natúúrlijk Fender Telecaster en Gibson Les Paul. Taperecorders, platenspelers, elpees en heel veel curiosa. Neem een houten bierkist met beugelflessen Grolsch. Wéér Grolsch. ,,Ja, mijn vader liep daar nog mee te zeulen’’, reageert John Hofsteenge later.

Jan Roelof Enting is net te jong om nog heel actieve herinneringen aan de periode te hebben dat Cuby hier het vermaarde album Groeten uit Grollo maakte. Toen Grolloo nog Grollo was, wie zegt dat hier niets verandert? Dat was 1967, Enting is van 1964. ,,Er is nog wel ergens een foto waar ik bij op sta, als heel klein jongetje.’’

Duizenden bezoekers

Nu haalt hij de schade in. ,,We hebben vrijwilligers uit heel Nederland. Er zijn steeds meer mensen die de herinnering levend willen houden. We krijgen zo’n 4000 bezoekers per jaar over de vloer.’’ Die betalen ieder 7,50 euro, voldoende om het museum geheel zelfbedruipend te laten zijn.

Straks, volgend weekeinde, zal het heel druk worden, verwacht Enting. Duizenden mensen overspoelen het dorp. ,,Als 10 procent van de bezoekers van het festival ook bij ons komt, kunnen we het onmogelijk aan. Nee, we hebben geen idee hoe we dat gaan oplossen. We zullen wel zien waar het schip strandt.’’

Dat flegmatieke hoort ook bij Grolloo. Niemand heeft bezwaar tegen twee dagen blues in het dorp. En dat is niet omdat men bang is om dat te uiten, iets wat vaak voorkomt in dorpen. ,,We zijn er gewoon trots op. Grolloo wordt op de kaart gezet.’’

Plaatsnaambord

Dat krijgen we ook te horen in Hofsteenge, waar de fietsenrekken met het opschrift Welcome to the blues village Grolloo al bij het terras staan. Vandaag zal Johan Derksen samen met burgemeester Eric van Oosterhout naar het dorp komen om bordjes met die tekst te onthullen bij de plaatsnaamborden.

Frans Hofsteenge – vierde generatie – vertelt het. Laaiend enthousiast is hij over wat te gebeuren staat in het dorp. ,,En wij doen de catering’’, vertelt hij. ,,Natuurlijk, we verdienen eraan, maar we maken ook veel kosten.’’

10.000 mensen kunnen maximaal op het festivalterrein. Op zaterdag is het al uitverkocht. Op vrijdag, met 8500 verkochte kaarten nog niet helemaal, maar de verkoop loopt nog. Grolloo zal twee keer zoveel inwoners hebben dat weekeinde. ,,Iedereen heeft logés. En de hotels waren een jaar geleden al volgeboekt. De campings zijn ook vol.’’

Woodstocksfeertje

De artiesten nemen voor een deel hun eigen bussen en trucks mee. Voor een ander deel worden ze direct teruggebracht naar Schiphol. Vliegend vanaf Eelde, of per taxi. De crew van Mojo bivakkeert ook op het festivalterrein. Speciaal voor hen worden kantoorunits naast het café neergezet.

,,We willen een Woodstocksfeertje’’, zegt Hofsteenge. ,,Maar dan wel nette toiletten. We hebben tien toiletdames voor het vrouwentoilet en nog tien voor de mannen. Het moet direct schoon zijn.’’’

Ondertussen draait ook in het etablissement permanent bluesmuziek. ,,Bijna constant’’, erkent vader John. ,,Mijn ouders hebben Muskee hier binnengehaald. Later hebben ze hem een woning bezorgd. Harry wilde rust en ruimte. Ruimte om te musiceren.’’

De banden waren nauw. ,,Hij kwam vaak eten of iets drinken. Mijn moeder verstelde zijn kleren.’’ Zo kwam de blues naar Grolloo. Om het dorp nooit meer te verlaten. Klaagt dan niemand over te verwachten overlast? ,,Ach, nee. We omarmen het’’, zegt Hofsteenge. ,,En het zijn keurige tijden. Om 12 uur is het afgelopen, beide avonden.’’

Man en macht

Achter Hofsteenge wordt met man en macht gewerkt aan het festivalterrein. De omheining ervan is al zo goed als klaar. Enorme tentpalen liggen op de grond. Zo’n twintig bouwers zijn er mee bezig. Professionals van een bedrijf uit Delft. Dan is Grolloo een cultuurshock zou je zeggen. ,,Valt mee’’, zegt een van hen. ,,Ik ben opgegroeid op een boerderij.’’

In Grolloo staat de kerk waar hij hoort. Midden in het dorp. Vlakbij de Gemakswinkel. Pas sinds 1854. Tot dat jaar had Grolloo geen kerk, dus zeg niet dat er nooit wat verandert. Maar dan rijdt de melkboer langs. Wolters zuivelservice bezorgt nog aan huis. Er verandert ook niets in Grolloo! Zegt ook Jan Roelof Enting, terugkijkend op zijn 51 levensjaren. ,,Er zijn andere inwoners gekomen, dat is alles.’’

Muskee ging. Maar de mythe bleef, wordt nog elke dag groter. Als iemand Grolloo veranderde, was hij het. Hij bracht het dorp de blues en wat er ook ooit nog aan Grolloo zal veranderen... Die blues blijft en wordt steeds meer. En misschien wordt het ooit weer Grollo.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Drenthe
menu