De corso's komen er weer aan, maar door corona staan de versierde wagens in Eelde, Elim en Frederiksoord stil. 'We hebben nu even niet de druk van een wedstrijd, dat heeft ook voordelen'

Voor het tweede jaar op rij beleven we een uitgeklede versie van de bloemencorso’s. Hoe slaan die zich door de coronacrisis? Tenslotte staat er wat op het spel: de corso’s staan op de nominatie om werelderfgoed te worden.

Grea Snijder en Gerrit Bazuin plukken dahlia's voor een werkstuk van de corsowijk Paalakkers in Eelde.

Grea Snijder en Gerrit Bazuin plukken dahlia's voor een werkstuk van de corsowijk Paalakkers in Eelde. Foto: Peter Wassing

Het gaat er ogenschijnlijk net als anders aan toe aan de Siegersslag in Eelde. Een ploeg van zo’n vijftien vrijwilligers van wijkteam Paalakkers is in een enorme tent volop bezig met een werkstuk voor de komende editie van Bloemencorso Eelde. Uiteraard is er ook tijd voor koffie met een gevulde koek.

Corona maakt echter voor het tweede jaar op rij alles anders dan anders. Van een lange stoet met praalwagens kan geen sprake zijn. Evenmin is er dit jaar een wedstrijd.

De wijkteams werken aan mozaïeken die komend weekeinde langs een speciaal uitgezette route te zien zijn in het dorp. „We hebben de opstelling van onze werkruimte ook groter gemaakt, zodat de vrijwilligers goed afstand kunnen houden”, vertelt voorzitter Grea Snijder van het wijkteam.

Lukt het om duizenden vrijwilligers gemotiveerd te houden?

‘Alles van waarde is weerloos’, schreef dichter Lucebert. Overleven de corso’s de coronacrisis? Lukt het om de spirit er in te houden, zodat duizenden vrijwilligers gemotiveerd blijven voor het maken van corsowagens?

Er staat wel wat op het spel. De bloemencorso’s in Nederland staan op de nominatie om werelderfgoed te worden, nadat ze eerder al tot immateriëel erfgoed werden uitgeroepen. Bij de Koloniën van Weldadigheid is wel gebleken dat de Unesco zo’n titel alleen weggeeft als alles tiptop op orde is en de continuïteit verzekerd.

Met die nominatie zijn de vrijwilligers van Paalakkers niet erg bezig. „Dat is meer iets van het hoofdbestuur en de landelijke koepel”, vindt Snijder. „We hebben meer zorgen, bijvoorbeeld: hebben we over tien jaar nog genoeg vrijwilligers?”, voegt Lindi Biemolt er aan toe. Zij is arrangeur voor het ontwerp van het mozaïek waaraan het wijkteam nu werkt.

Jeugd krijgt nu meer kansen

‘Elk nadeel heb se voordeel’, zei Johan Cruyff en zo denken ze er bij Paalakkers ook over. Het ontbreken van een wedstrijdelement biedt kansen om de jeugd meer bij het corso te betrekken. Dat is belangrijk, want getuige de grijze kapsels zijn verreweg de meeste vrijwilligers de vijftig al enige tijd gepasseerd.

„We laten de kinderen nu zelf iets knutselen wat we vervolgens in het mozaïek verwerken”, vertelt vrijwilligster Elly Hingstman. „In het verleden deden we dat ook wel, maar dan werd zo’n werkstukje wel eens weggelaten omdat het er niet helemaal netjes uitzag.’‘

,,Nu doet dat er niet zo veel toe. Kijk, je kunt kinderen wel laten langskomen om bloemen te steken, maar daar zijn ze na een half uurtje flauw van. Ze willen zelf iets maken.”

Dertien mozaïeken van voornamelijk bloemen en insecten

‘Bestuiving’ is het thema van Paalakkers. Op de stellage komen dertien mozaïeken te staan van voornamelijk bloemen en insecten, zoals een hommel, vlinder, kolibrie, zonnehoedje, zonnebloem en natuurlijk de prachtige dahlia’s.

Boven de mozaïeken komen allerlei kleine insecten en knutselwerken te hangen, gemaakt door de medewerkers en kinderen. Een insectenhotel maakt ook deel uit van het kunstwerk.

Na de koffie gaan de vrijwilligers snel weer aan het werk. Lassen, snijden, knutselen aan de stellages... er komt veel kijken bij het maken van een corsowagen. „Daarom is het zo belangrijk dat we de jeugd er tijdig bij betrekken en de vaardigheden doorgeven”, zegt Snijder.

Bloemencorso Eelde teert in op reserves

Financieel kan Bloemencorso Eelde overleven dankzij de subsidies van de gemeente Tynaarlo (ruim 32.000 euro) en de provincie. Daarnaast krijgt het evenement geld van het Rijk in het kader van de regeling Tegemoetkoming Vaste Lasten (TVL). Het neemt niet weg dat het corso zo’n 18.000 euro inteert op de reserves.

Voorzitter Jacqueline Haijkens reageert optimistisch op de vraag of het lukt de corsogedachte overeind te houden. ,,Zo in maart hadden we wel even een moeilijke periode omdat er toen weinig kon. Nu de zaak wat versoepeld is, merk je dat alle wijkteams weer enthousiast aan de slag zijn.’‘

Je kunt deze onderwerpen volgen
Drenthe
Cultureel erfgoed
Coronavirus
menu