In memoriam: Stoffer de Jonge, de Emmenaar die Rummenigge van het veld stuurde

Tijd van Leven beschrijft het gepasseerde leven van mensen met een bijzonder verhaal. Vandaag Stoffer de Jonge (1931 - 2019) uit Emmen.

Ook toen zijn werk hem op Curaçao bracht, timmerde Stoffer als scheidsrechter aan de weg.

Ook toen zijn werk hem op Curaçao bracht, timmerde Stoffer als scheidsrechter aan de weg.

Puur discriminatie. Dat was het in de ogen van Stoffer de Jonge. In 2001 zou de Emmenaar 70 jaar worden en dat betekende dat hij vanaf dan geen KNVB-aanstelling meer zou krijgen om officiële voetbalwedstrijden te fluiten. De Jonge vond het oneerlijk, want hij was voor zijn gevoel nog superfit.

In verzet tegen de KNVB

In de Emmer Courant vertelde hij zijn verhaal. Over de nimmer aflatende liefde voor de voetbalsport en dat hij het spel nog prima kon bijbenen. De bobo’s in Zeist waren niet te vermurwen. Ook voor de enthousiaste Emmenaar, die al zo’n vijfduizend wedstrijden had gefloten, werd geen uitzondering gemaakt.

,,Dat Stoffer in verzet ging tegen de KNVB paste wel bij hem’’, glimlacht zijn jongste zus Elly Fischer (75). ,,Als hij het ergens niet mee eens was, dan maakte hij daar geen geheim van.’’

De Duitse superster van Inter Milaan

Dat De Jonge niet met zich liet sollen, had Karl-Heinz Rummenigge eerder al ervaren. Met Inter Milaan speelde de Duitse superster in de jaren tachtig een oefenduel tegen een selectie van de Nederlandse Antillen. De Jonge leidde het duel en stuurde Rummenigge van het veld. ,,Hij wilde een penalty en begon aan mijn shirt te trekken. Ik had er een hekel aan om rode kaarten te geven, maar toen kon ik niet anders’’, zo blikte hij later terug.

Stoffer de Jonge werd geboren op 21 juli 1931 in Barger-Compascuum. Hij was de negende in een katholiek gezin met veertien kinderen, vader verdiende de kost in het veen. Op 14-jarige leeftijd vertrok de jonge Stoffer naar Enschede om daar een bedrijfsopleiding voor pijpfitter en lasser te volgen.

Hoge hakken, nylonkousen, rode nagels en lippenstift

Hij belandde bij iemand in de kost en ging één keer per maand naar huis. Na de opleiding te hebben voltooid, bleef hij in Enschede. Daar ontmoette hij ook de liefde van zijn leven: Tinie Langenhuysen, dochter van een marktkoopman.

Elly Fischer: ,,Ze zag er anders uit dan de meeste vrouwen in Barger-Compascuum. Hoge hakken, nylonkousen, rode nagels en lippenstift. Daar keken we thuis wel even van op.’’

In 1955 trouwden de geliefden. Enige tijd daarna betrokken ze een flatwoning in Ridderkerk. Stoffer de Jonge kon als lasser en pijpfitter aan de slag bij Boele in Bolnes, een grote en vermaarde scheepswerf. Hij sloot zich aan bij de plaatselijke voetbalclub.

In 1972 naar Curaçao

Kwam de scheidsrechter niet opdagen, dan was De Jonge vaak degene die de wedstrijden leidde. Toen hij ontdekte dat hij beter kon fluiten dan voetballen, stopte hij als speler en ging hij als arbiter verder.

In 1972 verhuisde het echtpaar naar Curaçao, waar De Jonge een baan had gekregen bij een bedrijf dat scheepsreparaties verrichtte. ,,Als er een schip schade had, dan moest hij de schade beoordelen en prijsopgaves maken. Hij reisde heel wat af en vond het geweldig daar.’’

Lekkere erwtensoep in Barger-Compascuum

Moeder De Jonge vond het maar niets dat haar zoon zo ver weg ging. ,,Ze dacht: die zie ik nooit meer terug. Dat bleek aardig mee te vallen. Om de zoveel tijd reisden Stoffer en Tinie naar Nederland voor familiebezoek. Kwam Stoffer in Barger-Compascuum, dan maakte moeder speciaal voor hem snert. Want de door haar gemaakte erwtensoep, die vond hij heerlijk.’’

Op Curaçao timmerde De Jonge ook als scheidsrechter flink aan de weg. In 1983 werd hij voorzitter van de SOC, ofwel de Scheidsrechters Organisatie Curaçao. In 1985 en 1986 mocht de geboren Drent zich op het zonovergoten eiland scheidsrechter van het jaar noemen. Behalve als arbiter haalde hij ook als hardloper geregeld de krant. Hij deed onder meer mee aan de marathon van New York.

‘Stoffer was ijdel, hij had wel honderd verschillende stropdassen’

In 1986 verhuisden De Jonge en zijn vrouw van Curaçao naar Emmen. Het ging slecht met de scheepsbouw en De Jonge had zijn baan verloren. ,,Daarna heeft hij in Emmen en omgeving nog bij meerdere bedrijven gewerkt, onder meer op het terrein van de gasontzwavelingsfabriek’’, weet zus Elly.

Haar broer was ijdel, zo vertelt ze. Hij zag er graag netjes uit en had wel honderd verschillende stropdassen. Had hij een nieuwe jas nodig, dan maakte hij er bijna een sport van om zo goedkoop mogelijk een mooie jas te bemachtigen. Tegelijkertijd was hij uitermate royaal richting zijn familie. Zus Truus, zus Tiny en zwager Jan trakteerde hij in de jaren negentig op een trip naar Rome. Broer Bennie en diens vrouw mochten op zijn kosten mee naar Parijs.

Scheidsrechtersspullen naar Afrika

In Zuidoost-Drenthe ging De Jonge gewoon door met het fluiten van wedstrijden. Dat dit hem veel plezier bezorgde, was van zijn gezicht af te lezen. Ook nadat de KNVB hem na zijn 70ste niet meer opriep voor officiële wedstrijden. De Emmenaar richtte zich in het vervolg op duels waar geen officiële scheidsrechter nodig was.

Daar ging hij mee door zijn 72ste. Toen kreeg hij zo last van zijn knieën dat een operatie nodig was en de dokter het niet meer verantwoord vond dat De Jonge weer het veld op ging. De scheidsrechtersspullen gingen met een actie van de Coevorder voetbalclub Raptim mee naar Afrika. ,,Gelukkig kan ik nog wel wandelen, fietsen, reizen en voetbalwedstrijden kijken’’, sprak De Jonge in 2003.

‘Het is goed zo. Ik ga het hogerop zoeken’

Met al deze liefhebberijen ging de Emmenaar door, ook nadat zijn geliefde vrouw Tinie in 2013 was overleden. Op 16 januari 2019 kwam er een einde aan zijn eigen leven.

De laatste jaren waren door ziekte niet zo mooi, maar volgens De Jonge was er alle reden om in grote dankbaarheid terug te kijken. ‘Het is goed zo. Na een avontuurlijk en boeiend leven, ga ik het hogerop zoeken’, zo viel er op de rouwkaart te lezen. Zelfs voor de meest enthousiaste scheidsrechter klinkt ooit het laatste fluitsignaal.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Drenthe
menu