Mannes is eindelijk terug in Assen. Als het goed is in blakende gezondheid: 'Hij kan weer mee tot 2050'

Mannes staat weer met z’n poten op Drentse grond. Een hersteloperatie van ruim zeven maanden was nodig om de kwakkelende stationshond van Assen op te lappen.

Mannes wordt in delen op z'n plek gehesen.

Mannes wordt in delen op z'n plek gehesen. Foto: DVHN

Geen hond is zo veelbesproken als Mannes. Wethouder Bob Bergsma weet er alles van. „Er wordt wel eens over gemopperd”, zegt hij met een flauwe grijns. Maar dinsdagochtend even niet. Nog voor half negen ontvangt hij de kunsthond, goed vastgesnoerd op een enorme oplegger, op het stationsplein. Mannes is terug en als het goed is in blakende gezondheid. „Hij kan bij goed onderhoud mee tot 2050. Heel blij dat Assenaren er weer van kunnen genieten.”

 

Mannes had kwaaltjes

In november stond Bergsma op dezelfde plek. Toen met een heel andere boodschap: het kapotte kunstwerk werd in delen gedemonteerd voor een ingrijpende renovatie. Gebeurde dat niet, dan was de kans aanwezig dat de viervoeter, die op Dierendag 2018 feestelijk werd onthuld, bij het grof vuil zou belanden. Zijn kunstharslaag liet los en verder kampte de hond met ontsierende kalkstrepen als gevolg van de vernevelingsmachine binnenin het kunstwerk.

Inwoners en politiek begonnen te morren, totdat Assen besloot Mannes voor veel geld op te knappen. Dat gebeurde tweehonderd kilometer verderop in de werkplaats van kunststofproductiebedrijf Poly Products uit Werkendam. Medewerker Jan Kamp kreeg de hond onder zijn hoede en ontpopte zich tot zijn baasje. „Het was een leuke klus om te doen. Aansprekend werk”, zegt hij dinsdagochtend.

‘Twee maanden drogen’

Kamp zat al om kwart voor vijf in de vrachtwagen om Mannes af te leveren in Assen. Volgens hem mankeerde niets aan de constructie. „Maar de bekleding was slecht. Nat en overal kapotte plekken. Mannes moest eerst twee maanden drogen in de werkplaats.” Na grondig schuren werd een nieuwe huid aangebracht op de stationshond. Speciale materiaaltesten waren nodig om de ‘perfecte laag’ te ontwikkelen.

Met ijzeren kettingen wordt Mannes dinsdag in delen op z’n vertrouwde plek gehesen. Zo bezien is er niet veel veranderd. Hij glanst als nooit tevoren en ook de bruine kleur lijkt niet veranderd. Grootste verandering zit intern: er komt alleen nog nevel uit zijn rug.

Een moeilijk afscheid voor Kamp? „Dat valt mee. Maar ik heb wel een band met hem opgebouwd. Ik kom hem vast nog wel een keer bekijken.”

Juridische strijd

Ondertussen woedt aan de andere kant van het land een juridische strijd over wie de herstelkosten van 90.000 euro moet betalen. Assen heeft deze kosten voorgeschoten, maar eist het bedrag via een rechtszaak terug van de kunstenaars QS Serafijn en Nio architecten uit Rotterdam, met wie de gemeente een onderhoudscontract had afgesloten. Dat contract is overigens ontbonden. ,,Poly Products heeft het opgeknapt. Dus het is logisch dat zij het ook nu onderhouden”, verklaart wethouder Bergsma.

De kunstenaars stellen op hun beurt dat bouwer Doornekamp Woodspecials aansprakelijk is voor de slechte coating. Beide partijen ruziën al lange tijd over de aansprakelijkheid. De rechter moet daar een besluit over nemen.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Drenthe
Video
menu