Stoffen Henkie uit Geesbrug is ook na 60 jaar nog steeds bezeten van de markt. Van afbouwen kwam maar weinig, corona was een zware tijd en het werk gaat nog steeds voor het meisje

Als kind was Henk van Nuil (74) uit Geesbrug al niet van de markt weg te slaan. De handel, de mensen, de humor; Stoffen Henkie krijgt er ook na zestig jaar niet genoeg van.

Burgemeester Eric van Oosterhout zet Stoffen Henkie en zijn vrouw in het zonnetje.

Burgemeester Eric van Oosterhout zet Stoffen Henkie en zijn vrouw in het zonnetje. Foto: Boudewijn Benting

Alpinopet op, altijd de stofjas aan en nooit zonder klompen de deur uit. De vader van Henk van Nuil was zo’n marktkoopman volgens het plaatje. Slopen, kussens, zakdoeken; dat was de handel. ,,Ik genoot als kind al zo van de markt. Ik spijbelde regelmatig om mijn vader te helpen. Ik zie het hoofd van de school nog steeds witheet komen aanlopen om me op te halen. Leer eerst maar eens een vak, zei hij dan. Maar ik wilde niet leren. Ik wilde enkel maar op de markt staan.’’

Dat laatste is prima gelukt, want vrijdag kreeg hij in Emmen felicitaties, bloemen en een onderscheiding omdat hij inmiddels zestig jaar in de ambulante handel zit. ,,Nee, ik denk nog niet aan stoppen. Zo lang de gezondheid het toelaat, blijf ik op de markt.’’

Werk gaat voor het meisje

,,Zie je nou wel. Bij ons thuis gaat het werk nog steeds voor het meisje’’, grapt zijn vrouw Gerda (73) van Nuil. Veertig jaar lang deden ze de markt samen. Dankzij Gerda stapte hij over op de stoffen. ,,We moesten een naam verzinnen om op de tassen te zetten. Stoffenhandel Henkie, floepte ik er ineens uit’’, zegt ze. Wie zo’n kraam bestiert, heet natuurlijk zelf Stoffen Henkie. Een begrip in wijde omtrek.

Als burgemeester Eric van Oosterhout hem vraagt wat het geheim is om het zo lang op de markt vol te houden, zoekt hij even om zich heen. Waar is zijn vrouw? Gelukkig staat ze dicht in de buurt. ,,Mijn vrouw dus.’’ Dochter Carola komt er ook bij. ,,Maar natuurlijk ook alle collega’s en het publiek op de markt. Nooit is er gedoe, altijd zijn de mensen vriendelijk. Juist die fijne sfeer is voor mij een grote stimulans om door te gaan.’’

Van de acht bleven drie markten over

Van de ooit acht markten per week zijn er drie overgebleven: dinsdag in Groningen, donderdag Hoogeveen en vrijdag dus Emmen. Een half dagje, zullen onwetenden denken. ,,Vergis je niet. Ik ben vanochtend om drie uur opgestaan. Om vier uur was ik in Emmen. Ik doe er vier uur over om de stoffen uit te laden. Om halftwee pak ik de boel weer in. Om vier uur ben ik weer thuis.’’

Zijn vrouw had al verklapt dat je van de stoffenhandel niet rijk wordt. ,,Als je de uren gaat tellen. Vroeger kroop ik na een lange dag met twee markten om negen uur ‘s avonds nog achter de naaimachine. Daar komt bij dat onze beide dochters meer zorg nodig hadden dan andere kinderen. Ik heb geen flauw benul waar ik toen de tijd vandaan haalde. Maar je deed het.’’

Stoffen Henkie wandelde tijdens corona tot 10 kilometer per dag

Corona was een lelijke onderbreking voor Stoffen Henkie. Liefst vijf maanden lang moest hij het zonder zijn lust en zijn leven stellen. ,,Dat was heel zwaar. Een moeilijke tijd. Om in conditie te blijven, wandelde ik dagelijks 8 tot 10 kilometer. Maar ik was als een kind zo blij toen we weer mochten.’’

Hoewel hij zijn hele leven lang niets met leren had, haalde hij met veel zwoegen en zweten wel verschillende diploma’s. Jarenlang was hij voorzitter van de ambulante handel in Hoogeveen. ,,Zestig jaar lang marktkoopman, dat maken we haast nooit mee’’, zegt voorzitter Louise Wesselius van de Centrale Vereniging voor de Ambulante Handel. De overkoepelende organisatie benoemt hem tot lid van verdienste.

‘Altijd in voor een praatje’

Marktmeester Aad Verwer kent Stoffen Henkie al 47 jaar. Zijn vader bouwde altijd de marktkramen in Emmen op. ,,Als jochie hielp ik hem vaak mee. Henk was altijd goed gemutst, altijd in voor een praatje.’’ Twee vorige marktmeesters in Emmen, Marja Hemel en Harmannus Heeres, beamen dat meteen. ,,Henk is een heel vriendelijke en sociale man. Hij staat altijd voor anderen klaar.’’

Mooi hoor, al die felicitaties en loftuitingen, maar de handel wacht. ,,Henk is daar zo goed in’’, zegt zijn vrouw. ,,Hij laat mensen lekker even zoeken en rommelen, maar hij voelt gewoon als iemand achter hem eruit is en de portemonnee trekt om af te rekenen.’’ Henk: ,,Een paar jaar geleden heb ik mijn grote marktwagen van de hand gedaan. Ik wilde kleiner verder. Maar ja, wie vier uur bezig is met het uitladen van de stoffen is natuurlijk geen kleintje. Ik zie in elke stof wel iemand voor me die er belang bij heeft. Dus neem ik zo veel mogelijk mee. Het is en blijft handel, hè?’’

Je kunt deze onderwerpen volgen
Drenthe
menu