Uitbaters groepsaccommodaties in Drenthe moeten de ene na de andere plaag doorstaan: 'Als ze maar niet allemaal gaan annuleren. September is onze drukste maand'

Een ongeluk komt zelden alleen. Dit geldt zeker voor de uitbaters van de circa 65 groepsaccommodaties in Drenthe. De coronacrisis slaat hard toe in deze sector.

Dries Steenbergen van recreatiebedrijf Breedland.

Dries Steenbergen van recreatiebedrijf Breedland. Foto: Harry Tielman

Het lijkt gezellig druk bij het bedrijf Breeland Recreatie van Dries Steenbergen bij Annen. Een groepje jongeren komt net terug van een kanotocht, twee van zijn jeugdige medewerkers bergen de kano’s op. Elders doen de tijdelijke bewoners van zijn groepsaccommodatie zich tegoed aan een ijsje. De Ierse Setter laat zich gewillig door iedereen aaien.

Studentenverenigingen

Zonder zorgen is Steenbergen (45) niet. Hij houdt zijn hart vast voor de maanden augustus en september. Boekingen zijn er genoeg. Maar ja, voor een flink deel zijn die afkomstig van introductiekampen van studentenverenigingen en dergelijke, waar recentelijk het coronavirus ongenadig toesloeg. „Als ze maar niet allemaal gaan annuleren. September is onze drukste maand.”

Het is allemaal wel frustrerend, vertelt Steenbergen. „We mogen al geruime tijd gewoon open zijn en groepen basisschoolkinderen ontvangen. Die boeken vooral in het voorjaar. Maar diverse schoolbesturen waren er erg huiverig voor en hadden als protocol om geen buitenschoolse activiteiten te doen. Dus belden ze af.”

Niet alle ouders waren het er mee eens dat de school het uitje schrapte, constateert Steenbergen. „Zij regelden dan zelf een uitje in een weekend.”

Zoals het een ondernemer betaamt is Steenbergen niet voor één gat te vangen. Zijn wat kleinere groepsruimte kan hij ook als een soort hotelkamer verhuren. Hij zette ook zijn accommodatie in op de site natuurhuisje.nl. Dat leverde hem wel weer wat boekingen op, waarbij een of twee gezinnen de groepsruimte afhuurden.

Dagactiviteiten

Steenbergen heeft zijn kano’s, organiseert survivaltochten en zo zijn er meer activiteiten te bedenken waarmee hij mensen kan bezighouden. Ze hoeven dan ook niet direct te overnachten.

Hij waarschuwt wel dat de gevolgen van de crisis nog lang te merken zullen zijn. „Voor een groepsaccommodatie boek je lang van tevoren”, stelt hij. „Je besluit niet dat je volgende week met een hele groep op pad gaat, want iedereen moet de agenda leeg hebben. Als mensen nu niet boeken, merk je dat dus over een half jaar of een jaar nog.”

Een ander lange-termijneffect: veel ondernemers teren nu flink in op hun spaargeld. „En dat spaargeld is voor een deel hun pensioen”, zegt Steenbergen.

Strubbelingen met ‘Den Haag’

Stichting Groepsaccommodaties Nederland spant zich in om de situatie voor de ondernemers te verbeteren. Ook dat is een frustrerende bezigheid, zegt directeur Alex de Ruiter. Een goede steunregeling bijvoorbeeld levert strubbelingen op met ‘Den Haag’.

„Een technisch verhaal”, zegt hij. „Je krijgt compensatie voor je vaste lasten op basis van wat je in een eerder jaar aan omzet draaide. Maar groepsaccommodaties hebben grote seizoensschommelingen. Dit leidt er toe dat velen te weinig krijgen.” De Tweede Kamer nam een motie aan om dit te verbeteren, maar nu voert het kabinet die niet uit. „Daar zijn we pislink over.”

De Ruiter heeft via de stichting heel wat webinars en andere digitale bijeenkomsten gehouden om ideeën en kennis uit te wisselen hoe je het hoofd toch boven water kunt houden. „Soms is het een goede optie om van een grote ruimte meerdere kleine te maken. Er is wel vraag naar kleinere ruimtes en je bent wat minder vatbaar voor corona. Maar je moet wel eerst investeren en het geld moet er wel zijn.”

Hoe je het best kunt overleven, verschilt van bedrijf tot bedrijf, benadrukt De Ruiter. Onzekerheid over de vraag welke regels de overheid op de sector zal loslaten, blijft een grote hinderpaal. Hij ziet een parallel met de cafébrand in Volendam in oudejaarsnacht 2000-2001. „Toen zag je eerst een flinke aanscherping van de veiligheidseisen, die later weer wat versoepeld werden.”

Stoppen is zuur

Ondernemer Dries Steenhuis en zijn vrouw Lanita Brunsting van De Zevenhof (beiden 52) in Zwiggelte wachten de ontwikkelingen niet af. Ze hebben de Saksische boerderij verkocht waarin hun groepsaccommodatie was gevestigd. Nu is het weer een woonhuis.

Zuur, vindt Steenhuis. „We waren net vier jaar bezig en de zaak was net weer goed aan de praat. Vaste gasten die eerder waren afgehaakt, kwamen weer terug. We hebben alle ziekenhuizen in het Noorden wel gehad voor heisessies. Maar we zagen niet hoe de toekomst zou worden. En de hypotheek liep wel door. We dachten: we kunnen het nu goed verkopen.”

Steenhuis weet nog niet wat hij verder gaat doen. „We hebben twee horecabedrijven gehad in Westerbork, we zijn ondernemers. Maar dat hoeven we niet per se te blijven. We kunnen ook in loondienst. Maar we zijn wel allebei in 1968 geboren...”

Dries Steenbergen uit Annen denkt niet aan stoppen. „Het gaat natuurlijk wel eens door je heen. Maar dan loop ik over het terrein en zie ik wat we hebben opgebouwd. Dan ben ik toch wel trots. Gewoon hard doorwerken denk ik dan.”

Je kunt deze onderwerpen volgen
Drenthe
menu