DSC ’65-tweeling Nick en Tom (22) Meijering: ‘De kop omhoog als het even tegenzit’

Nick en Tom Meijering, geflankeerd door hun ouders Gert en Jolanda. Het sportieve gezin uit Dalerveen ademt voetbal en dan vooral DSC’ 65. Foto: Herman Woltersom

Het is heerlijk om spelers als Nick en Tom Meijering in je elftal te hebben. Aan de stamtafel van clubcafé De Boerhoorn in Dalerveen zijn de teamgenoten en trainer Jordy Boer het er snel over eens. De 22-jarige tweelingbroers Nick en Tom hebben na vier seizoenen hun stempel weten te drukken op het hechte team.

Een streepje voor op de concurrentie? Jordy Boer schudt gedecideerd het hoofd. „Niemand is zeker van een basisplaats.” Dat beseffen ook Nick en Tom: „We gaan er op trainingen en oefenwedstrijden alles aan doen om een plek te veroveren. We voeren de druk flink op, zodat de trainer niet meer om ons heen kan’, glimlachen de beide broers.

DSC ’65 blijkt voor Nick en Tom een echte familiebusiness, want ook vader Gert en moeder Jolanda zijn al vele jaren nauw bij de dorpsclub betrokken. Thuis, op amper 300 meter van sportpark De Hoop, is het voetbal en nog eens voetbal. ,,Dat is altijd al zo geweest. Er heerst hier een perfect sfeertje.”

Betrokken ouders

In hun jeugdjaren speelden ze vaak één tegen één. ,,Dat was handig, want zo leerden we aanvallen én verdedigen.” Gert en Jolanda kunnen dat volmondig beamen. ,,Vanaf hun zesde jaar zijn Nick en Tom al lid van de club en delen de liefde voor de bal, maar eerst moest het zwemdiploma in de pocket. Dat ze nu beide in de hoofdmacht spelen is natuurlijk heel mooi om te zien. Elke voetbalwedstrijd wordt thuis aan de keukentafel tot in de details geanalyseerd. Dat levert vaak levendige discussies op”, zeggen de beide ouders.

Zoeken naar overeenkomsten tussen de tweeling is geen lastige opgave, want in veel zijn het twee druppels water. Er zijn echter wel degelijk verschillen: Tom speelt in de verdedigende linie als linksback en Nick heeft de taak om op de bal op het middenveld te veroveren. De beide broers kennen elkaars sterke punten: ,,Nick is heel gedreven en heeft veel loopvermogen. Soms nog wel wat onzeker, terwijl dat helemaal niet nodig is. Hij moet zich ook nog wat meer laten gelden in het team, maar dat geldt ook voor mij”, moet Tom bekennen. De analyse van Nick over zijn broer is ook positief van toon. ,,Tom is een speler die eigenlijk nooit een onvoldoende scoort. Positioneel sterk en een goede duelkracht. Als het even tegenzit moet hij echter niet te snel bij de pakken neerzitten, maar voorop geen in de strijd. Dat is nog wel een ontwikkelpunt en dat weet hij ook van zichzelf”, zegt Nick met een vette knipoog.

Tom is bezig aan zijn derde jaar van de opleiding Junior Accountant niveau 4 aan het Alfa College in Hardenberg. Naast zijn studie werkt hij als horecamedewerker op Center Parcs De Huttenheugte. Nick heeft afgelopen schooljaar de opleiding Small Business en Retail Management aan het NHL Stenden in Leeuwarden afgerond. Deze praktijkopleiding heeft hij gevolgd bij supermarkt Plus Assen in Dalen, waar Nick nu voltijd werkzaam is als verkoopmedewerker.

Hard werken

De collectieve werklust is de grootste kracht van DSC ’65. ,,Als het voetballend even niet lukt, dan maar hard werken met elkaar.” Als Tom en Nick de glazen bol in handen wordt gedrukt zijn ze vooral voorzichtig. ,,Hoge verwachtingen passen ook niet echt bij onze club en die leggen we onszelf dan ook niet op. Een klassering in het linkerrijtje zou mooi zijn.” Vanwege de coronacrisis hebben de Meijerings echter al maandenlang geen wedstrijden meer gespeeld. ,,Het blijft dan ook lastig om een indicatie te geven waar we als team staan. Gelukkig staan er voldoende oefenwedstrijden op het programma en volgen daarna nog de bekerwedstrijden. Op zondag 26 september moeten we klaar zijn voor de competitie.” Jelle Boonstra komt over van de jeugdafdeling van Raptim en ook Martijn Gerding, afkomstig van Zandpol, versterkt de selectie van Jordy Boer.

‘Derde helft’

Een verliespartij is voor de broers Meijering nog altijd lastig te verteren, maar in clubcafé De Boerhoorn bijten ze zich vaak al snel door de teleurstelling heen. “Het draait natuurlijk om de eerste en tweede helft, maar bij ons is de ‘derde helft’ ook belangrijk. We zijn een vriendengroep en houden van gezelligheid. Als broers doen we in De Boerhoorn niet het licht uit, maar we maken aan de bar wel altijd de bel voor de laatste ronde mee.”

Je kunt deze onderwerpen volgen
Emmen
menu