Ron Ehrhardt maakt potloodtekeningen van oude Hoogeveense gebouwen: ‘Ik teken vanuit een nostalgische gedachte’

Enkele potloodtekeningen liggen al op tafel. De ex-landmeter Ron Ehrhardt (75) uit Hoogeveen heeft als hobby het tekenen van oude Hoogeveense gebouwen. ,,Hoogeveen had vroeger mooie gebouwen.” Ehrhardt is vele malen verhuisd en kwam via Amsterdam, Leeuwarden, Vlissingen, Velsen, Purmerend en Almelo in Hoogeveen terecht. Naast tekenen zet hij ook graag oriënteringsritten uit.

Ron Ehrhardt maakt potloodtekeningen van oude Hoogeveense gebouwen. Hij is nu bezig met een tekening van Hoogeveen Noord.

Ron Ehrhardt maakt potloodtekeningen van oude Hoogeveense gebouwen. Hij is nu bezig met een tekening van Hoogeveen Noord. Foto: Gerrit Boer Fotografie

Lees meer over
Hoogeveen

De geboren Amsterdammer verhuisde in zijn jeugd vele malen vanwege de baan als schoenmaker van zijn vader. Na Leeuwarden en Wirdum bracht hij zijn lagere schooltijd door in Vlissingen. ,,Dat was de mooiste tijd. Na de lagere school ging ik het liefst naar de tekenschool, maar het werd de ulo in Velsen. Na Purmerend en opnieuw Amsterdam werd ik op 14-jarige leeftijd postbode. Daarna vertrokken we naar Almelo en daar kon ik gelukkig bij de post terecht als telegrambesteller.” Toen hij bericht kreeg van de Meetkundige Dienst van Rijkswaterstaat kon hij als assistent landmeter aan de slag. ,,Ik had nog nooit van de dienst gehoord en ik had geen idee wat het werk precies inhield. Ik begon als meetassistent en heb op de Avondmavo de nodige diploma’s gehaald.” Toen er in Hoogeveen een vacature ontstond bij dezelfde dienst koos hij ervoor Almelo, waar hij het goed naar de zin had, te verlaten. Hij vertelt met passie over zijn werk als landmeter, dat hij uiteindelijk veertig jaar zou uitoefenen. ,,Het gaat om het meten van een gebied. Je zet de as en de grenzen uit en je meet de hoogtes, zodat er een profiel ontstaat. Bijvoorbeeld aannemers kunnen daarmee dan aan het werk. Dit werk kennen niet veel mensen, hoor. Ik ben vaak naar de eilanden geweest waar we soms ook in het water maten. Prachtig vond ik dat. Daardoor is toch wel de liefde voor de eilanden ontstaan. Ik kom er graag en ik zou er nog wel eens naartoe willen, maar mijn vrouw houdt niet zo van reizen per boot. Op Rottumerplaat hebben we ook gemeten. Het huis dat er stond is weggespoeld, maar er staat nog een huis. Als we op de eilanden aan het werk moesten was ik een week van huis. We kwamen van alles tegen, we hebben veel mooie dingen meegemaakt. Landmeten gaf me een bepaalde vrijheid. Ik mis het werk nog heel erg.” Hij koestert nog enkele bijzondere herinneringen. ,,In Oldenzaal stond een boer met een geweer in de aanslag. Hij wilde niet dat wij op zijn land kwamen, maar even later zaten we met hem koffie te drinken. We hebben ook eens bij een boer een uitsmijter gegeten.”

Reorganisatie

Nieuws

menu