Eieren gered in Wilhelminapark in Meppel. Zeven eendjes worden vrijgelaten in hertenkamp

Het is pokkeweer die bewuste maandag 5 april, tweede paasdag. Er zijn flinke hagelbuien en harde windvlagen. Koos Knol uit Meppel loopt een rondje met zijn hond, zoals hij dat zo vaak doet. In het Wilhelminapark ziet hij dat een moedereend van haar nest is verjaagd. Rondvliegende kraaien zien al een smakelijk hapje liggen.

Koos observeert het tafereel en bedenkt zich geen moment als, vanwege het gure weer, het nest van moedereend begint vol te lopen. De eieren beginnen al te drijven. Zo snel als hij kan, haalt hij een emmer van huis om de eieren te redden. In de tussentijd belt hij goede kennis Margreet Pot uit Staphorst - ze kennen elkaar nog uit de tijd dat ze beiden bij de dierenambulance zaten - met de vraag of zij een broedmachine heeft.

Is de reddingsactie geslaagd?

„Maar die had ik niet”, vertelt Margreet. „Ik heb een oproepje op Facebook geplaatst. Ondertussen heeft Koos elf eieren kunnen redden. Gelukkig kreeg ik heel snel een reactie van Paulien van der Weide uit Hollandscheveld. Zij en haar man Collin hebben een broedmachine.” Koos Knol brengt de eieren daar naar toe. Het wachten begint. Is de reddingsactie geslaagd?

Op donderdag 29 april wordt het antwoord duidelijk. Het eerste eendje kruipt uit het ei. Er volgen er nog zes.

Ze worden liefdevol opgevangen in Hollandscheveld. Ze krijgen goed te eten en kunnen genieten in een badje water in huis. Ze groeien goed en worden snel groot. Te groot om in huis te houden. Op Hemelvaartsdag verhuizen ze naar Margreet en Klaas Pot in Staphorst, die ze plaats bieden in hun volière.

Oogje in het zeil

„Het is nu tijd om ze uit te zetten. Dat doen we op de plek waar het allemaal begon, in het Wilhelminapark”, vertelt Margreet. In samenspraak met de parkbeheerder worden ze eerst achter de hekken van het hertenkamp geplaatst. „We zijn bang dat er toch nog iets met ze gebeurt als ze bijvoorbeeld meteen in de Reest terechtkomen. Bovendien zijn ze aan mensen gewend. We hopen dat ze niet te tam zijn en zelf hun eten gaan zoeken.” Koos Knol en de parkbeheerder houden de komende tijd samen een oogje in het zeil.

„Prachtig toch?”, Margreet glundert als ze aan de reddingsactie denkt. „Er zijn nog maar weinig eenden in het Wilhelminapark. De eendenpopulatie is de laatste jaren flink afgenomen. Deze beestjes hebben het heel zwaar doordat er zoveel ooievaars in de buurt zijn. We zijn blij dat we er weer paar eenden aan het park kunnen toevoegen.”

Je kunt deze onderwerpen volgen
Meppel
menu