Cor Udding wil erkenning voor het leed van de kinderen uit Bovensmilde die gegijzeld werden in 1977: 'Nooit werd aan ons gedacht'

Kinderen van de gijzeling werden met dekens om de schouders vrijgelaten. Cor Udding, huisarchief

Erkenning in brede zin. Dat is wat Cor Udding uit Hoogeveen voor ogen heeft. Udding was één van de kinderen die bijna 45 jaar geleden gegijzeld is in de lagere school in Bovensmilde. Volgens Udding zijn velen van hen getraumatiseerd en ondervinden zij moeilijkheden op het gebied van gezondheid, werk, gezin.
Lees meer over
Midden-Drenthe
Hoogeveen

Duizend gulden was de afkoopsom. Daarna werd volgens Udding nooit meer naar deze kinderen omgekeken.

Hij doet daarom een oproep aan medeslachtoffers om zich te melden. Doel is om de schrijnende tekortkomingen in de nazorg onder de aandacht te brengen in de Tweede Kamer: ,,Een goede uitkomst voor ons is belangrijk en die uitkomst kan voor een ieder verschillend zijn.” Volgens Udding is het daarom nu of nooit (meer).

Schoolgijzeling niet te vergelijken

De schoolgijzeling is volgens de Hoogeveener niet te vergelijken met de treingijzelingen. Hij schetst een beeld van onder begeleiding van de politie naar de noodschool te moeten, met militairen voor de deur. Er heerste in die tijd een soort van ‘oorlogssfeer’ in het dorp. Met alle gevolgen van dien.

Udding vertelt dat van (goede) nazorg geen sprake was: ,,Nooit werd aan ons gedacht!” Hij kent verhalen van slachtoffers die zich bij het UWV meldden, maar die instantie vond dat de klachten niet het gevolg waren van de gijzeling: ,,Want wij waren te jong.”
Veel slachtoffers konden niet onder een baas werken. Anderen kregen problemen toen hun kinderen de leeftijd kregen van die van hen in 1977. Vele huwelijken strandden. Udding: ,,Velen hebben vanwege een langdurige lage uitkering geen pensioen opgebouwd, wat hun leven straks nog moeilijker maakt.”

Alles kwam boven, tot in detail

Udding woont inmiddels in Hoogeveen en dacht afstand te hebben genomen van de gebeurtenissen in 1977. Het tegendeel bleek waar: ,,Tijdens de lockdowns knapte er bij mij voor het eerst echt iets. Voor die tijd keek ik altijd al waar de (nood)uitgangen waren. Maar nu kwam alles weer naar boven, tot in detail.” Zijn zuster mist de vrolijke en onbezorgde Cor van vóór de gijzeling, maar volgens Udding zijn er vele, vergelijkbare verhalen.

Udding wil daarom goed in kaart krijgen hoe groot de problemen zijn. Niet alleen bij hem en de andere 104 gegijzelden maar ook voor het nageslacht: ,,Velen kunnen hun kinderen en kleinkinderen niet geven wat ze graag zouden willen. En dat allemaal door de gijzeling.”

Schandalig

Udding: ,,Geld is niet mijn drijfveer. Geld lost de PTSS niet op, maar het kan ons nog wel een beetje een aangenamer leven geven. De 1000 gulden, destijds van Van Agt, was schandalig.”

Op een eerdere oproep aan slachtoffers zich te melden kreeg Udding meerdere reacties. Hij is er echter van overtuigd dat er nog veel meer mensen zijn, die niet durven te reageren of andere goede redenen hebben.

Reacties welkom

Een afvaardiging van de Tweede Kamer komt hiervoor binnenkort naar Bovensmilde. Udding zou hen graag de verschillende verhalen willen overhandigen, desnoods anonieme reacties. Wie wil reageren kan dat doen per mail: gijzeling1977@gmail.com

In de jaren na de gijzeling kwam er aandacht voor de positie van de Molukkers in Nederland. Dat onschuldige kinderen en leerkrachten buiten hun schuld om gegijzeld werden heeft veel pijn gedaan. Naar die slachtoffers werd volgens Udding niet omgekeken. Udding besluit: ,,Nog veel belangrijker voor mij persoonlijk zou een excuus van de regering zijn. Mijn bedoeling is om erkenning te krijgen.”

Nieuws

menu