Een nostalgisch stukkie

Logo Huus van de Taol

Geert Woldman, Streektaolambassadeur Midden-Drenthe, schreef het Praotie voor deze week.
Lees meer over
De Krant van Midden-Drenthe

Ik loop geern en veul. Gemiddeld toch wal 10.000 stappen per dag. Dat is niet allien goed veur de gezondheid en fitheid, maor het is ok aangenaam. Boeten in de frisse locht en in de natuur rond Börk. Wat ok aangenaam is, is da’k dan in mien gedachten lekker kan ofdwalen.

As ik de boeren met grote trekkers en mechinen op het laand zie, deink ik vaak an toen ik jong was. Mien pap was ok boer en as zeun mus ik helpen op het laand. Niet met een grote trekker, maor met peerde of met de haand. Erpels rooien. Soms met de haand, op de kneeën. Of oprapen as ze met een warktuug rooid waren. En dat mus netties gebeuren, gien rommel in de körf en gien iene laten liggen.

En as ik vee zie, deink ik soms nog an Aole Roelie, de koe die zo veul melk gaf en zuch zo tevreden leut melken. Het brein warkt kennelijk zo daj veural de mooie dingen ontholdt. De minder mooie, en die waren d’r zat, bint argens ver weg in je geheugen wegstopt. Dat hef, deink ik, met overleven te maken. Het zörgt d’r veur dat d’r altied perspectief is. Of, as het iens een keer tegen zit, je helpt um je over een tegenslag hen te zetten.

De natuur hef mij van jongs of trökken. Niet zo gek netuurlijk aj op een boerderij groot worden bint. Het löp as een rooie draod deur mien leven. Volop kieviten, grutto’s en tureluurs op het laand. En dan die prachtige klank van de wulp. Later as schoelmister trök ik d’r op oet met de kinder, toen kun en mug dat nog. Nestkassies controleren, paddestoelen zuken, planten dreugen en in een herbarium plakken.

En nou tiedens het lopen veul nog ies weer veurbij laoten kommen. Terugdeinken an mooie dingen van lang geleden is aangenaam, zeker is dizze tied van drokte en vluchtigheid. Kom, ik gao d’r nog maor weer ies op oet.

Nieuws

menu