Geen carbid op Oudejaarsdag - 'Ik ga heel lang uitslapen'

Vorig jaar werd er wat carbid afgeschoten bij Peize.

Het carbidschieten op Oudejaarsdag is met zoveel regels omgeven, dat veel carbidclubs in de gemeente Noordenveld er maar van af zien.
Lees meer over
Noordenveld

Jack Boxem slaakt een hele diepe zucht. ,,Wat ik ga doen op Oudejaarsdag? Heel lang uitslapen. Dan voel ik me misschien wat minder rottig.”

Jack is een van de drijvende krachten achter de carbidclub in Roderwolde. Dit jaar gaat het feest niet door in Roderwolde, vanwege de coronamaatregelen. Alweer niet. Vorig jaar smoorde het enthousiasme ook al in een deken van regels en voorzorgsmaatregelen. ,,We mogen maar met vier man samenkomen.” En aangezien de groep groter is dan vier man, is het dus sowieso niet leuk en niet gezellig.

Burgemeester denkt dat handhaven niet zo moeilijk is

Op zich mág het carbidschieten op Oudejaarsdag wel, hebben de 12 Drentse burgemeesters besloten. Het is immers Drents cultureel erfgoed. Maar er zijn restricties: met z’n vieren mag het, zonder publiek, zonder bier en zonder gehaktballen. En na vijf uur ’s middags moet het over zijn. In alle Drentse gemeentes moeten carbidschieters zich melden. Dat zou de handhaving moeten vergemakkelijken, denkt de Emmense burgemeester Eric van Oosterhout, voorzitter van de Veiligheidsregio Drenthe. ,,Omdat mensen zich moeten aanmelden, weten we dus wie waar knalt. Dan is handhaving niet zo heel moeilijk, want het knallen gebeurt niet binnenskamers. Zogeheten treintjes van politie, handhaving en gemeentelijke reiniging zijn sowieso al de hele dag op pad en zullen dus ook steekproefgewijs poolshoogte nemen bij het carbidschieten.’’ Daarbij gaat de Emmense burgemeester er kennelijk vanuit dat iedereen zich braaf meldt.

Probeer het niet zomaar zelf

Carbidschieten lijkt een leuk alternatief nu het overige vuurwerk verboden is. Maar pas op: knallen met carbid is onverstandig als je er geen ervaring mee hebt. ,,Ik zou eerst kijken bij iemand met ervaring voordat je er zelf mee begint”, adviseert Lucas van Bergen. Hij en zijn broers en vrienden schieten normaalgesproken carbid in Nieuw-Roden. De laatste jaren is het een compleet feest met professionele muzikanten die de sfeer verhogen. Dit jaar niet. ,,We hebben het er nog wel over gehad om het met een klein groepje te doen, maar ja, mensen komen toch op het geluid af. En je weet hoe snel het kan gaan tegenwoordig met sociale media.”

‘We hebben er kort over vergaderd’

Bij de carbidgroep Oostinglaan in Peize hebben ze er nog wel even over vergaderd, vertelt Leon Joosten. Maar het was een korte vergadering. ,,In verband met de vele regels konden wij helaas niet garanderen dat we de regels zouden kunnen handhaven. Dat zit simpelweg het feest en ook het plezier bij ons team in de weg.”

Sowieso was het lastig dit jaar. Op het stuk land waar ze normaalgesproken losgaan, loopt nu vee. ,,Het was überhaupt te kort dag om nog een nieuwe locatie te kunnen vinden. We hopen het beste voor volgend jaar.”

Germaans gebruik

Het carbidschieten kent waarschijnlijk zijn oorsprong in de Germaanse joelfeesten, maar in de moderne tijd is het vooral begonnen om de politie dwars te zitten.

Algemeen wordt aangenomen dat de oude Germanen van eind december tot begin januari, wanneer de dagen het kortst zijn, midwinterfeesten hielden. Met vuur, alcohol en een hoop kabaal werden boze geesten tijdens de zonnewende op afstand gehouden. Joelen heeft in dit verband niets te maken met schreeuwen. Joel was oud-Germaans voor geel, het licht van de zon.

Het huidige carbidschieten begon in het begin van de vorige eeuw, met name in steden als Kampen en Zwolle. Het bier en kabaal waren gebleven, de aanleiding was een tikje anders. Door het lid van de melkbus af te vuren in de richting van de politie, werd het gezag getart, uitgedaagd. Dit gebeurde traditiegetrouw zittend op de melkbus, met de rug naar de dienders gekeerd.

Rivaliserende buurten

In Kampen worden nog altijd sterke verhalen verteld over het carbidschieten. Over rivaliserende buurten die elkaar op oudejaarsdag onder vuur namen. Volgens diezelfde overlevering ging het ook wel eens mis, bijvoorbeeld toen iemand de stalen deksel op zijn achterhoofd kreeg en overleed.

Tegenwoordig hebben plastic voetballen (goedkoper dan leren) de ijzeren projectielen vervangen, het schootsveld moet 50 en in sommige gemeenten zelfs 75 meter open terrein zijn, vrij van wegen en de afstand tot zorginstellingen of dierenverblijven moet 200 tot 300 meter zijn. Knallen dient in kleine groepjes te gebeuren, op anderhalve meter afstand van elkaar, zonder publiek en zonder voorzieningen voor hapjes of drankjes.

Nieuws

Meest gelezen

menu