Kunstenplan Diever is er klaar voor. Eigentijdse kunst met Shakespeare als voornaamste inspiratiebron

Jasper Griepink werkt aan het ‘hunebed’, een aardvorm die hij in de natuur van Diever een plek gaf. Foto: Wilbert Bijzitter

Stichting Diever Village of Shakespeare heeft er vanaf 2018 aan gewerkt en vrijdag 13 mei is het zover: het kunstenplan wordt gepresenteerd. Dit plan verbindt eigentijdse kunst, de imposante natuur, het authentieke esdorp en het theater in het bos aan hedendaagse beeldende kunst. Uiteraard met William Shakespeare als voornaamste inspiratiebron.
Lees meer over
Westerveld

Diever biedt een podium waarbij de beschouwer kan kiezen tussen de rol van acteur of publiek. Het dorp kent sinds 1946 een jaarlijkse toneeluitvoering van Shakespeare. De 75ste jubileumeditie werd in 2021 gespeeld door de Toneelvereniging Diever in het feeërieke openluchttheater. Sinds een aantal jaren is ook het overdekte Globetheater beschikbaar als winterpodium.

Masterplan

In 2016 is de stichting Diever Village of Shakespeare opgericht met als doel een masterplan te realiseren dat eigentijdse beeldende kunst, Shakespeare en de onmetelijke schoonheid van de Drentse natuur met elkaar verbindt en tegelijkertijd – letterlijk – verbinding tot stand brengt tussen de dorpskern en het Shakespearetheater in het bos. Het thema van het kunstenplan is ‘Podium’, want zoals Shakespeare schreef ‘All the world’s a stage and all men and women merely players. They have their exists and their entrances. And one man in his time plays many parts.’

‘Het kunstenplan biedt podium aan hedendaagse kunst waarbij de kunstenaars acteur, speler én toeschouwer worden en waarbij alle menselijke emoties aan bod komen: liefde, haat, trouw en macht, verdriet, onmacht, vriendschap, leven, dood en ontrouw. Daarnaast staat ook de natuur als toeschouwer en de omgeving als acteur centraal’, vertelt een woordvoerder van het de stichting Diever Village of Shakespeare.

Door corona heeft het project veel vertraging opgelopen. Bovendien bleek het een uitdaging om contact te leggen tussen de kunstenaars die de omgeving verkenden, de inwoners en de toeristen als tijdelijke inwoners van het gebied.

Jasper Griepink

Beeldend kunstenaar Jasper Griepink (1988) heeft om die reden twee jaar moeten wachten om zijn onderdeel van het plan – performances en workshops in een Midzomernachtfestival – uit te kunnen voeren.

Ook in 2021 moest de oorspronkelijke opzet volledig omgebouwd worden vanwege de restricties ingegeven door corona. Griepink realiseerde een performance als een repetitie buiten in het bos op het veld waarmee de kunstenaar transformeert tot druïdische bard en een mystieke verteller. Daarnaast heeft Griepink met inwoners en de scoutinggroep een sculptuur gebouwd van geweven taken en wilgentenen die bedekt zijn met hennepvezel matten, wol, kruiden, pigmenten en aarden. Het werkproces in de maanden augustus-november 2021 is vastgelegd door fotograaf en beeldend kunstenaar Kyle Tryhorn en in een documentaire van Theodorus Johannes. Deze film en foto’s vormen de basis voor een cultuureducatief programma voor primair en voortgezet onderwijs.

Jaap van der Elzen

Lichtkunstenaar en ruimtelijk ontwerper Jaap van den Elzen (1977) ontwierp een lichtkunstwerk voor de donkerste plek van het land met de duisternis als acteur. Licht uit, spot aan. De route van de dorpskern naar het theater aan de Bosweg is ruim 1 kilometer lang en een belangrijk onderdeel van het kunstenplan. Zijn de bomen decor of regisseur? Licht wordt door Van den Elzen in de spotlight gezet. Het lichtkunstwerk laat zich, in vijf scenes, pas echt zien na zonsondergang. De vijf scenes zijn gekozen vanuit de klassieke indeling van de Shakespeare toneelstukken en de scenes zijn lichtdialogen. Het startpunt vormt het Magische Kader bij het Toeristisch Informatie Punt (TIP).

Het Baarhuisje heeft quotes van het grafschrift van Shakespeare die gaan over leven en dood, de andere scènes gaan vooral over kijken en bekeken worden. De hoofdrol is weggelegd voor een portret van Shakespeare via de bladeren aan de boom geprojecteerd en onder een specifieke rol te zien.

Elise van der Linden

Elise van der Linden (1983) tovert met licht een theaterstuk van decors en acteurs in een theatrale enscenering. Tegelijkertijd geeft Van der Linden doorkijkjes naar wat zich achter de decorstukken bevindt. De spelers besturen hun eigen decor. Een verbeelding van de mens die worstelt met het goede, wat de beschaving van hem verwacht en de woekerende, soms duistere, niet geaccepteerde emoties die iedereen van nature kent maar die vaak achter het decorum verscholen zijn. Ook dit lichtkunstwerk ontvouwt zich pas na zonsondergang.

Joyce Zwerver

Op de voormalige dorpsbrink heeft Joyce Zwerver (1990) een imposant decor gebouwd. Dit werk, getiteld Fitting in, gaat een dialoog aan met de hoge bomen op de oude dorpsbrink. Coulissen uit de theaterwereld spelen een spel met hun omgeving.

Giulia Cenci

In het bos bij het theater is Backland van de Italiaanse kunstenaar Giulia Cenci te zien. Backland onderzoekt de relatie tussen mens en natuur door de resten van objecten die door mensenhanden vervaardigd zijn samen te smelten met het bos. Zo maakt Cenci ook de complexiteit van de werkelijkheid zichtbaar.

Jeroen Doorenweerd

Jeroen Doorenweerd (1962) is behalve als deelnemend beeldend kunstenaar ook betrokken geweest bij de ontwikkeling van het kunstenplan. Hij heeft een bijzondere gelaagdheid weten te realiseren door zijn kunstwerk te integreren in een stedenbouwkundig plan met openbaar groen, wonen en verblijven op de locatie van het dorpshuis, het voormalige Dingspilhuus, nu genaamd het Olde Schoelplein.

Zijn kunstwerk Rarest Sounds Do ye not hear? kent een speelse benadering; het mengen van werkelijkheid en stageing. Samen met Martijn Prins van DAAD-architecten heeft Jeroen Doorenweerd een nieuw dorpsplein én een dorpspark gecreëerd. De paden zijn catwalks en de zitgelegenheden zijn ook tribunes. De vorm van het park is een amfitheater. Bij het gewone omgevingsgeluid mengt zich daar ook geluid dat je niet meteen kunt thuisbrengen. Een balkende ezel, krijsende meeuwen, spelende kinderen in een zwembad.

Karst Meijer

Hovenier en botanicus Karst Meijer (1956) beheert niet alleen het grootste particuliere herbarium in Europa, maar heeft ook de groene entrees van Diever ontworpen toen het dorp in 2018-2020 een herinrichting onderging. Hij ontdekte op de parkeerplaats bij het Shakespearetheater een tot dan toe onbekende braamsoort die natuurlijk vernoemd is naar Shakespeare: de Rubus Williamii.

Meer informatie over het kunstenplan en de deelnemend kunstenaars is hier te vinden.

Nieuws

menu