De val doet er niet toe | column duurzaamheid

In de serie The Newsroom vraagt de nieuwslezer Will McAvoy aan een klimaatexpert: 'Als jij de dokter was en wij de patiënt, wat is dan je prognose? Hebben we nog 1000 jaar, 2000 jaar?' 'Er is al iemand geboren die zal overlijden aan catastrofaal falen van de planeet', antwoordt Richard Westbrook van de EPA. Iedereen achter de schermen fronst en iemand zegt: 'Wat zei hij net?' Gelukkig is The Newsroom fictie, maar helaas is het op de waarheid gebaseerd.

Rutger Middendorp.

Rutger Middendorp. Foto: Jaspar Moulijn

Limburg staat onder water, het is 50 graden in Canada, we hebben een zomer vol storm en regen.

We kunnen allemaal experts niet willen geloven of vinden dat we recht hebben om te barbecueën en naar een vakantieoord te vliegen. Maar er komt een punt dat het te heet is om de barbecue aan te steken en Schiphol dicht moet vanwege het water. Ik vraag me af of we later als de domste generatie ooit worden gezien. Door iemand die hoog op een berg woont en de voeten droog heeft gehouden

Waarschuwing na waarschuwing hebben we gehad. Het Westerse kapitalisme is een rijk zoals dat van de Romeinen. En alle rijken vallen uiteen. Door het verkregene te zien als een recht. Door het resultaat uit het verleden als een garantie te zien voor de toekomst. Door hoogmoed. We hebben alle lessen al gehad, we hebben klokkenluiders, experts, opiniemakers. Maar wat je niet kunt zien, wat langzaam op je af komt, dat is geen nieuws. Als iemands huis wegspoelt, dan is er weer aandacht, dan is er een noodfonds, maar wat door kan gaan zoals het ging, gaat ook daarna weer door.

Dus ja, ik zou graag een vrolijk einde aan deze column draaien. Een hoopvolle opsteker, een blije boodschap. Maar het feit is dat we op een weg wandelen die ons (eufemistisch gezegd) uiteindelijk minder barbecues en minder vliegreizen zal brengen. Het is alleen de vraag of we daar zelf voor kiezen of dat het afgedwongen zal worden door de aarde.

De film La Haine begint met de ideale illustratie voor onze situatie: er valt een man van een flat van vijftig verdiepingen. De man spreekt zichzelf bij elke verdieping toe: “tot hier gaat het goed, tot hier gaat het goed”. Maar de val is niet belangrijk. Het gaat om de landing.

Je kunt deze onderwerpen volgen
Economie
menu