Verhalen geloven die niet waar kunnen zijn om het blijven rijden op diesel te vergoelijken | column duurzaamheid Rutger Middendorp

Rutger Middendorp Foto: Jaspar Moulijn

Rutger Middendorp luistert naar een collega die de aanschaf van een Volvo V70 verdedigt. Maar op basis van wat dan?

Het gebeurde alweer deze week. Een collega bejubelde zijn Volvo V70. Voor we het wisten zaten we in een gesprek waar glimlachend anekdotische onzin ten nadele van de elektrische auto werd opgevoerd. Resultaat: iedereen was een beetje ongemakkelijk en niemand had echt iets geleerd. Wel was mijn ergernis over het matige kennisniveau aangaande elektrische auto’s bij hoogopgeleide mensen groter geworden.

Hij dacht de oplossing voor leeglopende batterijen te hebben

Vanochtend zat ik in de auto met mijn zoontje en hij dacht de oplossing voor leeglopende batterijen in elektrische auto’s gevonden te hebben: zet een klein windmolentje voorop. We kregen een geanimeerd gesprek over de wet van behoud van energie en over hoe Leonardo da Vinci al probeerde een perpetuum mobile te bouwen. Die kende de wet van behoud van energie ook nog niet. Het verfrissende daarvan is dat mijn zoontje kort teleurgesteld is als zijn oplossingen niet werken. Maar hij slikt die teleurstelling wel. (Ik heb geen idee hoe Leonardo da Vinci met teleurstelling omging.)
Kleine windmolens geven weerstand, magneten moet je ook weer lostrekken en tandwielen zijn geen dragers van energie. OK. Verder met het leven.

Ik had gewild dat het gesprek met mijn collega net zo gelopen was. De man vertelde over zijn Volvo, maar voelde duidelijk een beetje brandstofschaamte en zei dat hij echt wel graag elektrisch wilde rijden. Maar de volgende zou toch vast een hybride moeten worden. Hij rijdt regelmatig naar Berlijn en dat zal écht niet gaan met een elektrische auto. Ik vertelde dat ik recent nog naar Berlijn gereden ben met een elektrische auto en ook naar Zweden en Zwitserland. Met twee vingers in de neus. En één hand op het stuur. Op een reisdag maak je misschien een stop meer, maar dat is het.

Twee keer laden tussen Amsterdam en Assen

Zijn repliek was dat iemand die hij kende met een Tesla van Amsterdam naar Assen was gereden en toch onderweg twee keer had moeten stoppen om te laden. Het was ook nog eens een nieuwe leaseauto.

Ik reageerde door te zeggen dat als die persoon met een volledig lege accu vertrokken was zelfs aan 1 stop genoeg zou hebben gehad. Want zelfs met een Tesla met het allerkleinste bereik (Model 3 standard range) haal je, met de kachel vol aan, in een vliegende sneeuwstorm, bij -10 graden en met drie dikke vrienden aan boord fluitend 275 kilometer. En in een beetje normale omstandigheden over de 400. Gezien je volgens Google 185 kilometer moet rijden om van Amsterdam in Assen te komen, is twee keer laden echt niet nodig, tenzij je met een bijna lege accu begint en na twee minuten laden denkt: het is wel weer mooi geweest óf omdat je bent omgereden via Parijs.

Zo’n anekdote – die vaak gretig doorverteld wordt – geeft potentieel tientallen mensen het idee dat ze echt nog wel goed zitten in hun brandstofwagen. 227 kilo CO2 gaat er de lucht in bij een retourtje Berlijn met de V70. Maar ja, iemand die hij kende moest twee keer laden tussen Amsterdam en Assen. Dan kun je er eigenlijk ook niets meer aan doen.

Nieuws

menu