'Blijf mentale gezondheid van jongeren de komende jaren goed in de gaten houden' | Corona Dialoog #11

Aanvankelijk hadden jongeren geen enkele prioriteit tijdens de coronacrisis, omdat ze een kleine kans hadden ziek te worden. Maar de lockdown had wel ingrijpende gevolgen op de geestelijke gezondheid van de jeugd, zo bleek tijdens de elfde Corona Dialoog. Bekijk hier de uitzending terug.

Klinisch psycholoog Ellen Loykens, studente Britt Gerdes en docente Narda Naafs gingen met presentator Jellie Brouwer in gesprek over hun persoonlijke ervaringen de afgelopen 15 maanden.

Loykens zag dat het perspectief van jongeren gaandeweg veranderde. ,,Vorig jaar was er eerst perspectief om weer wat te kunnen doen, maar dat veranderde in het najaar en vervolgens duurde het nog langer dan verwacht. Jongvolwassenen moeten naar buiten om structuur in hun leven te hebben en gezond te blijven. Ze zitten volop in hun ontwikkeling. Leren op eigen benen staan, met anderen omgaan. Dat contact is essentieel. Corona gaf hen precies het tegenovergestelde.”

‘Alle inspiratie ontbrak’

De 18-jarige Britt Gerdes uit Emmen had op een gegeven moment nergens meer zin in. ,,Ik was somber, voelde mij alleen. Maar wilde toch iets doen om mijn gedachten te verzetten. Dat ging moeizaam. Tijdens zo’n harde lockdown merk je dat alle inspiratie ontbreekt. Ik kon niet meer aan het werk, de school was dicht en ondertussen heb je minder contact met anderen.”

Op een gegeven moment besloot Gerdes haar hart te luchten. ,,Ik zei maandenlang niets, tegen niemand. Ook mijn ouders hadden niets door. Ik dacht dat het gevoel wel weg zou gaan, maar op een gegeven moment kon ik niet anders dan mijn stagebegeleider te bellen. Via hem kreeg ik een doorverwijzing naar mijn huisarts en kreeg ik professionele hulp. Waarom ik niets zei? Ik wilde niet dat anderen iets merkten. Er is toch een soort taboe als het mentaal niet goed gaat. Als ik de telefoon niet had gepakt en mijn stagebegeleider niet had gebeld? Dan had ik het voor mij gehouden.”

‘Je leert veel van corona, maar eigenlijk nét te laat’

Loykens noemt het verhaal van Gerdes een treffend voorbeeld. ,,Je hoort nu precies wat er gebeurt. Je denkt: ‘ik moet het voor mij houden’. Maar dan gaat het juist slechter. Een groot risico. Je leert veel van corona, maar eigenlijk nét te laat, want dan zijn de gevolgen al daar.”

Ook Narda, docente en moeder van vijf kinderen, zat er bovenop. ,,Ik heb een klas 3 met dertien mentorleerlingen. Met hen heb ik in de laatste periode elke twee weken een individueel gesprek gevoerd om erachter te komen hoe het met ze gaat. Lukt het om online lessen te volgen? Zie je je vrienden nog? Hoe voel je je? Ik vond dat leerlingen erg eerlijk in hun antwoorden waren.”

De docente zag ook andere effecten. ,,Toen de lessen begin deze week weer begonnen, zag ik bij sommigen in klas 3 écht een verandering qua volwassenheid. Dankzij de invloed van corona.

Jongeren missen belangrijke mijlpalen

Volgens Loykens hebben kinderen belangrijke mijlpalen gemist door corona. ,,Zoals een eindexamenfeest of een introductieweek van hun nieuwe studie, waar ze nieuwe vrienden maken. We moeten alert zijn én blijven wat voor impact het op kinderen heeft gehad dit te moeten missen. En in de gaten houden wie extra hulp nodig heeft om de draad weer op te kunnen pakken.”

Nadenken over perspectief voor jongeren raakt vele vlakken, zegt Loykens. ,,Laatst hoorde ik iemand zeggen dan leerlingen ermee rekening moeten houden dat ze een jaar studievertraging hebben. Dat vond ik zo sneu. Zoiets moet je juist niet zeggen, dat komt heel negatief over. Beter is om te zeggen ‘we pakken het samen op, we lossen het op’. Ze hebben veel geleerd met online lessen en als er iets is achtergebleven, dan kan je dat gewoon inhalen.”

Onderaan de streep is ieder mens anders én ook anders met corona omgegaan. Zoals Herman Sandman - vader van twee pubers van 14 en 17 jaar concludeerde: ,,We zijn wie we zijn. Ik zou niet weten wat ik thuis moet zeggen. Mijn eigen kinderen luisteren ook nooit naar mij.”

Nieuws

Meest gelezen

menu