Lekkers van de markt, op een toplocatie in de binnenstad van Groningen | buiten de deur

De deuren zijn nog maar twee maanden geopend, maar The Markethotel in Groningen heeft zich al stevig op de kaart gezet. Wat ook niet anders kan, want het hotel staat op een tamelijk markante plek, de Oostwand van de Grote Markt.

Tot het eind van de oorlog stond hier het Scholtenshuis, genoemd naar de Groningse grootindustriële familie die eind negentiende eeuw met zijn aardappelmeelfabrieken de eerste multinational van Europa werd. Ter nagedachtenis heeft het Markethotel het café-restaurant op de begane grond vernoemd naar Willem Albert Scholten, grondlegger van het concern.

Beschaafd hip en trendy

De ontwerpers hebben vrij spel gehad bij de inrichting van deze toplocatie in de stad. Het interieur is beschaafd hip en trendy – grijs, mosterdkleuren, hout, veel planten - zonder dat het gelikt is. De zaak is heel groot maar nergens opdringerig, een brasserie die je in een grote stad als Groningen zou wensen.

De akoestiek is voor zo’n grote ruimte perfect, de muziek en het gerammel uit de open keuken worden gedempt door een slimme inrichting. Het personeel loopt ontspannen tussen de gasten, aan de cocktailbar wordt enthousiast een mojito geschud. Willem Albert is niet alleen voor eters, maar voor alle gasten.

De kaart noemen ze ‘Oud-Hollands in een nieuw jasje’, maar dan wel met enige speelse vegetarische toevoegingen, zoals de gravad carrot bij de voorgerechten. Voor de vleselijke hoofdgerechten wordt de Josper, een grilloven, ingezet. Dat geeft het vlees een mooie schroeigeur, -kleur en -smaak.

Zuigend zacht

Die hoeft nog niet ingezet te worden bij Co’s voorgerecht, de carpaccio van MRIJ-rund met huisgemaakte huzarensalade, Amsterdams zuur, oude brokkelkaas en V.O.C. mosterd (12,50 euro). De carpaccio is zuigend zacht, en de toevoeging van de huzarensalade een vondst.

Niet alleen is die salade – piepers, doppers, appel, ui, vlees, mayonaise – van zichzelf al zeer smakelijk, je kunt hem ook op een plakje vlees leggen en er een gevuld rolletje van maken. Het zuur van de Amsterdamse uitjes, het zout van de oude kaas en de pit van de gekruide mosterd – ‘moet je dat in deze tijd nog wel V.O.C. noemen?’- maken elk hap tot een smaakexplosie.

Datzelfde geldt eigenlijk ook voor Hermus’ voorgerecht, de procureur van geroosterd Berkshire-varken met crème van bieslook, kwarteleitjes, asperge en tomatenparels (11,50 euro). De procureur komt in koude plakjes en wordt ingepakt in een tableau van kleur en smaak. ,,Tja, het enige minpuntje is dat de eitjes zoutloos zijn.” Het vlees is mooi vetdooraderd, de bieslookcrème zijdezacht en de minitomaatjes bijtvers. ,,Ik moet wel bezwaar maken tegen de hoeveelheid. Die is zo groot, dat ik me afvraag of er wel ruimte is voor het hoofdgerecht.”

Even rustig slokken

Die ruimte creëren we door even rustig te slokken van de shiraz Terra Barossa van Thorn-Clarke (37 euro), een rode wijn die voor het normaal zondoorstoofde van Australië een onverwachte elegantie en soepelheid heeft. Onze keuze wordt enthousiast begroet door de bediening, die een jaartje in Australië heeft gewerkt en misschien wel daarom die prettig losse presenteerstijl heeft.

De wijn doet het ook goed bij de hoofdgerechten, want ondanks het fraaie aanbod van vis- en vegetarische gerechten gaan we toch weer de Josper aan het werk zetten. Het levert Co het duo van lam (26 euro) op, en Hermus de kalfsribeye (23,50 euro). Die kunnen naar keuze begeleid worden door geroosterde zoete aardappel, friet met mayonaise of hasselback-aardappelen (we kiezen voor de eerste twee).

Voor de sauzen bestaat de keuze uit een krachtige jus van sucade, verse groene pepersaus, V.O.C.-mosterdjus of kruidenboter. Co kiest de pepersaus, Hermus de sucadejus, maar als de gerechten ter tafel komen blijken de sauzen omgewisseld. Het is – naast het vergeten van de karaf water – de enige ‘fout’ van de avond. Maar we sturen niks terug, want een korte dip maakt duidelijk dat beide sauzen perfect bij beide gerechten kunnen.

Van de vlezen kunnen we zeggen dat de zegenende werking van de grilloven tot in elke vezel proefbaar is. De borden zijn verder gevuld met langzaam geroosterde wortel, stronkjes paarse bloemkool, vers erwtenloof en een flinterdunne halfkrokante sluier met kruiden. Details, maar mooie details.

,,Vooruit, dan nog maar een dessert vóٕór het sluiten van de markt”, oppert Co. Voor haar wordt dat chocolade vs vanille (9,50 euro). In die wedstrijd tussen vanille en chocolade komt de laatste als mousse van chocolade, een brownie en een ganache van chocoladelikeur. De vanille countert met ijs en bavarois, waardoor de wedstrijd volstrekt in balans blijft. Of dat met Co lukt is de vraag, want ook hier is het weer veel en lekker, dus gaat het bord tot de laatste kruimel en druppel leeg.

Hermus kijkt het allemaal vol bewondering aan, want zijn dessert is gelukkig lichter. De Coupe mojito (8,50 euro) bestaat uit een hoog glas gevuld met sorbetijs van groene appel, witte rum, citroen en citroengras. ,,Fris met Caribisch zwoel erdoor. Mooi.” Zoals veel mooi en genoeglijk is bij Willem Albert.

The Market Hotel by Westcord/restaurant Willem Albert, Grote Markt 31, Groningen, tel. 050-2074600, www.themarkethotel

Je kunt deze onderwerpen volgen
Extra
Eten & drinken
menu