Na heftig ongeval hoeft carbid met oud en nieuw niet meer voor Rick (19): 'Met een pincet haalden ze de carbid uit mijn ogen'

Rick Hammink (19) is twee jaar geleden ernstig gewond geraakt bij een ongeval met een carbidkanon. Nu steekt niemand in zijn vriendengroep nog zelf carbid af. „Carbid afsteken binnen de bebouwde kom is vragen om ongelukken.”

Rick blikt terug op de heftige dag.

Rick blikt terug op de heftige dag. Foto: Lenneke Lingmont

Wat is er gebeurd op oudejaarsdag 2018?

„We schieten elk jaar met een vriendengroep van zo’n tien mensen met carbid. Dat deden we aanvankelijk met melkbussen met een bal. Maar het jaar daarop moest het natuurlijk wat harder gaan en hebben we met een oud olievat geknald. Dan zet je het olievat in de grond en dat vliegt dan omhoog. Het jaar daarop, 2018, moest het nóg gekker gaan. We hebben toen een carbidkanon gebruikt dat was gemaakt van een oude dieseltank. Die hadden we voor 150 euro via Marktplaats gekocht.”

Hoeveel carbid doe je per keer in zo’n kanon?

„Ik denk dat er een kilo of 2 carbid ingaat. Met een emmer aan een lange stok breng je het carbid in het kanon. Je kunt het weer gebruiken door het een beetje op te kloppen. Dan kun je wel vaak knallen. Hoeveel carbid er in moet en hoeveel water er bij moet, dat gaat een beetje op de gok.”

Heb je enig idee hoe het kwam?

„We hadden de hele middag geknald. Toen het op een gegeven moment begon te regenen zijn we naar de keet gegaan. We wilden opruimen en dachten: we kunnen nog een paar keer knallen. Het kanon knalde een keer, maar het klonk wat slof. Het was misschien wat nat geworden door de regen. We hebben vier of vijf minuten gewacht en wilden het nog een keer doen. Toen ik met mijn drie kameraden voor het kanon zat ging hij af.”

En toen?

„Ik zat er met het hoofd voor, iedereen zat er met het hoofd voor. Ik denk dat een blok carbid in het kanon was achtergebleven. Het ging wel hard, ik vloog achteruit door de druk van het gas. Het knalde niet zozeer, maar er was veel vuur, een steekvlam. We waren alle vier gewond. Samen met een kameraad uit Azelo was ik er het slechtst aan toe. Ik had derdegraadsverbrandingen in m’n gezicht. Mijn wenkbrauwen en een deel van het haar waren weg. Ik had direct in de gaten dat het mis was. Er werd geprobeerd zoveel mogelijk water op m’n gezicht te doen. Maar het water, dat voor het carbid werd gebruikt, was bijna op. M’n kameraad had ook brandwonden in het gezicht.”

Dikke paniek, neem ik aan?

„Er was paniek, we moesten zo snel mogelijk koelen. Het ongeluk is hier aan de Achtersteweg gebeurd. We zijn met z’n vijven op de trekker gesprongen en vol gas in z’n achteruit naar de boerderij gereden. Dat was eigenlijk ook levensgevaarlijk.

Ik had ook carbid in de ogen gekregen. Toen ik bij de boerderij was, dus binnen een paar minuten, kon ik niks meer zien. Dan schrik je wel. Het deed goed zeer. In het ziekenhuis hebben ze de stukken carbid met een pincet uit mijn ogen gehaald. Gelukkig zeiden ze al snel dat mijn ogen goed waren.”

,,Pas vier dagen later kon ik weer redelijk zien. Ik heb een week in het ziekenhuis gelegen. Mijn kameraad uit Azelo mocht na drie dagen weer naar huis. Na ongeveer een half jaar was ik weer 100 procent."

Was dit een les voor je?

„Het was voor iedereen een les. De schrik zat er wel goed in. Ik ga er niet meer mee bezig. Niemand van de vriendengroep van tien doet nu nog met carbid. We gaan nog wel kijken”

Heb je advies aan mensen die carbid willen schieten?

„Goed uitkijken. En niet te veel mensen bij het carbid: een of twee die het afsteken en de rest op veilige afstand. Wij zijn ook begonnen zonder ervaring. Bij de kameraden zaten wel jongens die het vaker hadden gedaan. Maar als je carbid gaat afsteken binnen de bebouwde kom, dan is het vragen om ongelukken. En onder de 16 jaar moeten ze eigenlijk ook niet met carbid gaan schieten. Je moet alles goed vastzetten. Illegaal vuurwerk is volgens mij het meest gevaarlijk. Daarna carbid en dan legaal vuurwerk.”

Je kunt deze onderwerpen volgen
Extra
menu