Plezierig buurten bij dinercafé Plezant in Groningen | buiten de deur

Een jaar zijn ze nu geopend, waarvan bijna negen maanden in de lockdown. Er zijn wel eens ondernemers onder een gunstiger gesternte gestart. Maar bij Dinercafé Plezant in de Groningse Korrewegwijk gingen ze in oktober bij de sluiting niet bij de pakken neerzitten. Fluks tuigden de kersverse restaurateurs een afhaalservice op en openden zelfs een winkeltje, waar je ook bijzondere wijnen kon afhalen.

Bij Dinercafé Plezant in de Korrewegwijk in Groningen krijgt iedereen een knikje van herkenning, of een vriendelijk toegangswoord van de bediening.

Bij Dinercafé Plezant in de Korrewegwijk in Groningen krijgt iedereen een knikje van herkenning, of een vriendelijk toegangswoord van de bediening.

De opluchting zal groot zijn geweest dat afgelopen zaterdag de deuren nu weer echt open mochten, dat men gasten binnen kon verwelkomen. Maar vanavond zit er niemand binnen, iedereen zit genoeglijk op de zonovergoten terrasjes die Plezant voor de gelegenheid een beetje heeft opgeschoven tot in het groene parkje voor de deur. Er wordt vast nog wel een oogje dichtgeknepen door de dienders.

Zoals er veel vriendelijkheid in de buurt heerst: de plek van het restaurant behoort bepaald niet tot de meest logische locaties, zo midden in deze woonwijk en zonder de doorloop van het grote publiek. Daarin schuilt natuurlijk ook meteen de charme van een buurtrestaurant. Bij Plezant krijgt iedereen een knikje van herkenning, of een vriendelijk toegangswoord van de bediening.

…alles voor de lezer, nietwaar…

Het is hier uitstekend toeven, vanavond. De bediening is attent en gretig, maar laat soms een klein steekje vallen – zo moeten we hem twee keer herinneren aan de beloofde karaf water. We zijn vandaag in de vergeefmodus, want we geven het te doen om na negen maanden stilzitten meteen een ramvol terras te bedienen.

Het alcoholvrije ‘aperitief 0.0’ (5 euro) voor Co blijkt een cava waaruit alle benevelende moleculen zijn verwijderd, maar waaraan zwarte bessen in sap en als vrolijk stuiterende besjes zijn toegevoegd. Een fris begin, waarbij Hermus aansluit met een wat traditioneler bubbel, de Crémant Dumont (5 euro).

Co begint haar maal met de aspergemousse met kwartelei, asperge en toast (7,50 euro). Het ziet er feestelijk uit, maar bij de eerste hap betrekt haar gezicht een beetje. ,,Dit is geen mousse, eerder een gelei, en hij is tamelijk koud en waterig van smaak.” Geen winnaar, verduidelijkt ze nog eens, hoewel de bijgevoegde groene en witte asperges en het eitje de zaak weer wat optillen.

Citrus

Hermus vaart een stuk beter met de ceviche van zeebaars, mango en parelgort (7,50 euro). Weliswaar is de vis wat grof gesneden, maar het frisse zuur van de citrus doorsnijdt het vlees op de juiste manier. Hoewel Hermus vis en fruit meestal wat afwachtend bekijkt – met pijnlijke herinneringen aan de tong Picasso waarbij over delicaat visvlees blikfruit werd gestort –, geeft hier het vlezig zoete van de mango een goed weerwoord aan het citruszuur. De parelgort is lichtjes aangemaakt. Van de wijnkaart kiest hij een begeleidend glas met de intrigerende naam Is This It? (4,50 euro). Het blijkt een grüner veltliner, niet uit het oorsprongsgebied Oostenrijk, maar uit Hongarije. Dat zal de extra kruidigheid verklaren.

Hij kan ook goed bij Hermus’ hoofdgerecht. Dat komt anders dan hij eigenlijk besteld had: de zalmfilet met courgette en witte wijnsaus blijkt bij de bestelknop in de keuken vervangen door asperges met ei, botersaus en zalmfilet . De excuses van het personeel aanvaardt Hermus meteen als hij het bord ziet, berstensvol witte asperges en met nog steeds een mooi stuk op de huid gebakken zalm.

 

En die vis komt precies zoals zalmoloog Hermus hem hebben wil: nog lekker sappig, met lamellen die nog een beetje doorschijnend zijn. Als dan ook nog eens bij het afrekenen men de goedkopere courgettezalm (19,50 euro) aanslaat in plaats van de geserveerde versie (21,75 euro) dan neemt de tevredenheid alleen maar toe. Wel is een waarschuwing op zijn plaats: je kunt extra porties friet, salade of groente (elk voor 2,50 euro) bij bestellen, maar weet wel dat het hoofdgerecht zelf al van maagvullend formaat is. Wat niets afdoet aan de goed geroosterde worteltjes, courgette en gekruide champignons, de prima frieten en de frisse salade.

Co’s shortrib met eigen jus, puree en peen (18,75 euro) levert ook al een vol bord. De gestoofde shortrib – het vlees rond de rib van het rund – is slobberzacht lekker, de jus mengt zich met een zalvige aardappelpuree. De peen komt in gepofte vorm en als een wat grove puree, die iets meer pit had mogen hebben.

 

Eigenlijk is er nog nauwelijks ruimte voor een dessert, maar plichtsgetrouw bestellen we die toch. ,,Alles voor de lezer, nietwaar?”, vult Co alvast de opmerking van Hermus in. Haar brownie met caramel en banaan (6,75 euro) is nog aan de behapbare kant. Maar Hermus’ lemon curd met yoghurtijs, aardbei en crumble (7,50 euro) is bijna de genadeklap.

De frisse accenten – het ijs, de verse aardbei, wat matcha-poeder – kunnen niet voorkomen dat de zoete dikke citroenpasta zich meester maakt van Hermus’ lichaam. ,,Kom menneke, we gaan fietsen”, zegt Co opgewekt. ,,Goed voor de lijn.” Met bezwaard gemoed verlaten we Plezant, dat zich lekker in de buurt heeft genesteld.

 

Dinercafé Plezant, Diephuisstraat 6, Groningen, tel. 050-2110498, plezantgroningen.nl

 

Je kunt deze onderwerpen volgen
Extra
Eten & drinken
menu