Tegen de druil bij Brasserie Restaurant Bij Els in Exloo | binnen de deur

De terrassen zijn weliswaar geopend, maar ook zuidoost-Drenthe ontkomt niet aan de druilerige moeheid die ‘voorjaar 2021’ heet. Terneergeslagen blikken bij de ingepakte fietsers, onrustig gedrentel van de uitbaters: kunnen we serveren op het terras? Het is om gek te worden, die onzekerheid.

Bij Els in Exloo

Bij Els in Exloo

Gelukkig is daar nog Els in Exloo. Een dame met doorzettingsvermogen en een relativerende nuchterheid. Daarin gesteund door haar man en een enthousiaste kok. Bij Els, zo heet de brasserie die aanpaalt aan Hotel de Meulenhoek. En hoewel de binnenzaal gesloten is en alleen toegankelijk voor afhaalgasten, is het toch gezellig in de gelagkamer.

Een paar familieleden, van kleinkind tot opa, zitten aan de ‘stamtafel’ met spelletjes en een glas bier. De aanwezige schoondochter verklaart ook waarom op de doorgaans Hollands-Franse kaart een kleine selectie Indonesische gerechten staat. Denk rendang, kipsaté en nog wat boemboegekruid kipvlees. Toen Els en man nog een restaurant op Vlieland exploiteerden werkten er stagiairs van een hotelschool op Bali in de keuken. En schoondochter komt uit Indonesië, vandaar.

Spul van dichter bij huis

We slaan de Indische aanbiedingen even over en besluiten tot spul van dichter bij huis. ,,Allemaal eenvoudig op te warmen thuis met wat aanwijzingen”, wordt ons verzekerd. Voor de feestvreugde doen we er nog een flesje pinot blanc van Turckheim uit de Elzas bij (15 euro), die het goed moet doen bij Co’s hoofdgerecht.

Met zijn papieren tasje keert Hermus weer terug naar Chez Jacques, waar Co meteen het boerenbontje uit de kast haalt. Ze schenkt een glas van de pinot blanc in die lekker tegen haar voorgerecht klotst, de salade gemarineerde zalm met limoencrème (6,50 euro).

Het is een rauw gemarineerde zalm: van een eerder bezoek kan Hermus zich herinneren dat ze hier best met zalm kunnen omgaan en vandaag is het niet veel anders. De crème is subtiel en aait over de zalm. De salade is rijkelijk gevuld met ingelegde champignons, flinterdun geschaafde slierten komkommer en partjes tomaat die aan de harde kant zijn. Dat alles gedrapeerd op behoorlijk wat veldsla.

Drents weiderund

Ook Hermus’ voorgerecht heeft een beste basis van veldsla, maar een geheel andere bedekking: carpaccio van Drents weiderund (7,50 euro). Dat weiderund heeft een mooi ‘natuurlijk’ graasbestaan gehad voordat het in de keuken en op het bord belandde.

Dat doet het samen met fijngeraspte Parmezaanse kaas, heerlijk gebrande tuinbonen en truffelmayonaise die wellicht niet met echte truffel is gemaakt maar wel prima smaakt. Wat Hermus betreft hadden de – opnieuw harde – stukken tomaat achterwege gelaten kunnen worden. Maar dat duidt hij Els niet al te euvel.

Voor de hoofdgerechten keert hij nogmaals terug naar het Drentse weiderund, die nu in stukken in een stoofpotje met jus de veau (kalfsjus) is beland (15,50 euro). Het zijn vele stukken, ook hier is het bordje behoorlijk vol. Een beste bult rode kool en een stoofpeertje (prima voor bij dit herfstachtige weer) en aardappelpuree in koekjes die even zijn aangebrand vervolmaken het gerecht. Els is blijkbaar bang dat we verhongeren.

Co heeft een heel andere groentegarnituur. Of beter: haar groente is het pièce van het gerecht. Voor de asperges à la Flamande met beenham en ei (22,50 euro) zijn er in de buurt de mooiste witte stengels uit de grond gesneden. En vervolgens in de keuken in de lengte gehalveerd.

Vlammenwerper

De beenham is er in hele plakken overheen gedrapeerd en is even met de vlammenwerper beschroeid, net als het geprakte ei. Goeie aardappeltjes erbij, maar wellicht had er iets ruimhartiger met de botersaus mogen worden gegoten. Nu haalt Co dat vloeibaars maar uit de pinot blanc, de traditionele aspergewijn.

Ook de lava in het nagerecht stroomt niet, maar het lijkt ons beter dat hij gestold is. De chocolade lavacake met chocolade mousse (6,50 euro) is nog een proeve van Drentse hoeveelheidshartelijkheid. De mousse oogt luchtig maar is natuurlijk chocoladezwaar, om van die lavacake nog maar niet te spreken.

Nog een drupje

Dan heeft Hermus het een stuk gemakkelijker met zijn crème brulée (4,50 euro) die hier in een eenvoudige, maar doeltreffende vorm komt. Om dat vineus te besprenkelen schenkt hij zich een glaasje Saussignac in, het kleine broertje (maar niet in smaak) van de Monbazillac.

Co krijgt niks, want die moet rijden en kan sowieso al geen pap meer zeggen. Gelukkig heeft ze een auto als jas en niet een plastic fietsersponcho. De regen roffelt op het dak van het eetschrijvershuisje en Hermus schenkt zich nog een drupje in.

Restaurant Bij Els Hoofdstraat 61, Exloo 0591-549188 www.restaurant-bijels.nl

Je kunt deze onderwerpen volgen
Extra
Eten & drinken
menu