Zo'n dooie koningin biedt precies de afleiding die eenheid doet veinzen | Column Eric Nederkoorn

Om het plat te zeggen: het is geen vrolijke tijd. Ik hoorde de jongste berichten over de jeugdzorg die door Den Haag in lijn met al het andere is verkwanseld respectievelijk verknoeid. Ik zag het nieuws over de armoedesteun die ons land vraagt aan de EU. Zover is het dus gekomen. Als de rijkaard al bedelt, wat moet de rest dan wel niet.

Eric Nederkoorn.

Eric Nederkoorn. Foto: Nienke Maat

Deze berichten, onderdeel van een stroom waarvoor je de tv haast weg wilt doen, kop in het zand olé, werden in perspectief geplaatst door een radio-interview met een vertegenwoordiger van de UNHCR, de vluchtelingenorganisatie van de VN. De man is actief in het kamp van de Rohingya in Bangladesh, islamieten die na smerige slachtingen tiranniek Myanmar zijn ontvlucht. Hun kamp van hutjes, opgetrokken uit bamboe, telt een miljoen zielen. Eén miljoen. Vijftien keer Assen tussen bamboe gepropt. De meneer vertelde dat deze krakkemikmetropool elk jaar in zijn geheel door reuzenstormen omver wordt geblazen. En dan kan zijn UNHCR opnieuw beginnen.

Nieuws

menu