Amin Nabute uit Eritrea moest alles vragen om Nederland te leren kennen. Nu helpt hij in Groningen de veelal getraumatiseerde vluchtelingen integreren

In de stroeve coronasamenleving waarin afstand de norm is, steekt discriminatie gemakkelijk de kop op. Want onbekend maakt onbemind. Vandaar een serie portretten van Groningers en Drenten die een stap extra moeten doen om de wereld bij te benen. Vandaag deel 7: Amin Nabute uit Eritrea, die alles moest vragen.

Amin Nabute wil graag dat er meer gepraat wordt met elkaar. De vluchteling uit Eritrea moest in Nederland alles vragen. Een luisterend oor vond hij op weinig plekken.

Amin Nabute wil graag dat er meer gepraat wordt met elkaar. De vluchteling uit Eritrea moest in Nederland alles vragen. Een luisterend oor vond hij op weinig plekken. Foto: Siese Veenstra

Hoe oud hij is? Nabute moet er even over nadenken. ,,In Eritrea vieren wij onze verjaardag niet. Alleen het eerste jaar en als je geluk hebt het tweede.’’ Hier doet hij het anders. Iedereen mag zijn verjaardag vergeten, maar de derde verjaardag van zijn oudste dochter vierde hij wel. ,,Ik ben altijd voor de helft in Eritrea. Maar dit is haar land.’’

menu